DOLAR
32,8088
EURO
35,1050
ALTIN
2.453,69
BIST
10.771,36
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Açık
30°C
İstanbul
30°C
Açık
Salı Açık
29°C
Çarşamba Az Bulutlu
28°C
Perşembe Az Bulutlu
28°C
Cuma Az Bulutlu
28°C

EDEBİYAT VE BİZ

EDEBİYAT VE BİZ
4 Ekim 2023 15:55
0
A+
A-

Bir zamanlar bu ülkede edebiyat vardı. Edebiyat demek aydınlanmak demekti. Aydınlanan milletler, ancak kendi coşkulu edebiyatlarıyla yükselirlerdi. Coşkulu edebiyatımız elimizden alındı. Artık ülkemizde heyecan veren coşkulu yazılar yazılmıyor. Çünkü aydın geçinenler edeple edebiyatı terk ederek sadece zenginliğe koşuyor. Para kazanma hırsıyla ülkemiz bitiriliyor. Aslında zenginliğe koşanların birer görevi vardır. Görevleri ülkede yangın çıkarmaktır. Bakıyorum yangını çıkaranlar memleketlerini aynada seyrediyor. Bu yangını aynada seyredemezsin, aynada sen de varsın. Seninle birlikte aynada parçalanacaktır. Belki eteklerimiz çıkardığınız ateşle tutuşacak ama siz kafanızla, etinizle ve kemiğinizle içindesiniz. Allah’ın ölüme mahkum ettiği ilklersiniz. Yangından sonra size kalacak olan sadece kül iken, yine de iştah kabartmakta ve arkadaşlarınızı sömürmektesiniz.

Yazdıklarım hep tatsız olayları hatırlatıyor. Eleştirisini yaptığım bir sürü arkadaş. Arkadaş da olsa ümit dolu beklentilerim… Beklentilerim insanca ve insan ancak bu arkadaşlarının kucağında olmayı beklerdi. Ama benim can ciğer saydıklarım hora tepinir gibi bana saldırmaya kalktılar. Peki, ben ne yaptım? Hep kendime sordum: ne işim var bu saldıranların arasında? Hatıralarımı deştikçe kabuk bağlamış yaralarım kanıyordu. Kanayan yaramın durmasını beklerken kendime kızmıyor da değildim hani. Bereket versin ayıldım ve erken ayrıldım. Nemlenmiş ve küflenmiş bir tomar hatırayı hatırlamaktansa hepsini ağırlığıyla çöpe döktüm. Galiba akıllandım. Akıllanma sonrası kazancım yeni bulduğum edebiyatçılar idi… Edep ve edebiyata kendilerini vakfedenler… Daha doğrusu kendilerini değil toplumu iyi şartlara ve zenginliğe kavuşturmaya koşanlar… Ama onlar da sadece birkaç kişi… Birkaç kişiyle bir edebiyat dergisinde yazı yazmaya başladık. Galiba dergide birçok makalem yayınlandı. Allah da biliyor ya bu genç yazarlardan çok hoşlandım. Zaten onlar da benden çok hoşlanmışlardı. Onlarla her türlü şartlarda anlaşıyorduk… Hem düşünce hem hizmet anlayışımız birbirine benziyordu… Hepsi ideolojileriyle toplumun hizmetindeydi… Kazandıkları Türkçe ile kendi ideolojilerinin çocukluğundan kurtulmak istiyorlardı. Yılların sisi ardından bu arkadaşlarla silinmeyen anılarımı hafızamın heybesinde hala taşıyorum… Anılarımın ömür boyu kucaktan inmeyeceği kesin… Heybemde hatırlananların hepsi umutlarım… Karacaoğlan’ın işi gücü sadece sevmekmiş. Seven Oğlan sadece aşkı meslek edinmiş. Biz de kurtuluşu meslek edinmiştik ama olmadı…

 Ibrahim Ayğırcı 

ETİKETLER: , , , ,
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.