Yarışma Şiir 25

Geceye inat sana ağlıyorum, Umrumda değil dökülenler. Bir külden ibaret güllerim Bir baykuşun bir çift gözünde buldum o iki ayrı maziyi, Bizi talan eden bir yağmur ortasındaki güneş. Perdeyi aralıyorum… Güneş… Sonra, Sonra… Bir umut savaşı düşüyor içime, Hangimiz sağ kalacağız kim bilir? Şöhretten saydığın kelimeleri çiziyorum gözlerine Ve bitiyor...

Mehmet Fatih Baykal Aşk öyle bir şeymiş ki;Şekilden ve hevesten geçip manayan eren,Kalem yazmaya başlayınca sayfa yetmiyen.Ferhata dağı dağı deldiren,Mecnuna çölleri gezdiren,Aklı baştan alan,Göze uyku koymayan,Arslanı kediye çeviren,Gönlü hoşedenmiş.Sevgi neydi iki bedenin birleşmesi mi?Yoksa iki gönülün birleşmesi mi.Hayatın nzorluklarını beraber sırtlanan,Beraber gülüp beraber ağlayan.Leyladan Mevlaya geçen,Şu fani dünyada bir gönüle...

Doğan Soydan Bazen bir sessizlik çöker dört duvar arasınaZifiri karanlıktayım sanırımUnuturum nerede olduğumuSesin gelir kulağıma birdenDinlerim dinlerim yoksun.Bazen bir kapı açılır sanki odalardan biriGölgeni arar gözlerim senden önceDuymak isterim ayak sesiniÇıkıp geleceksin sanırım hemenBakarım bakarım yoksun.Bir ağrı düşer yüreğime bazenUzanırım ilaç kutusuna can havliBilirim bencileyin acı çektiğini böyle zamanlarMutfağa koştuğunu...

Meryem Güngör Öyle soğuktu ki hava,Sımsıkı kapatmıştım gözlerimi.Bedenimin sol tarafı bir boşluktu.Bilmediğim sesler vardı; neresiydi burası?Soğuk, dar bir şey tenimi sarıyordu;Sanki vücudumu tutsak etmişti dar bir kumaş.Islak, soğuk toprak kokusu her yerdeydi.Fısıltılar vardı etrafta, daha önce duymadığım.Bir karınca sesi vardı, daha önce işitmediğim…Bir ses duydum: annemin ağladığını,Avazı çıktığı kadar bağırdığını.Bir...

AKIN TAŞ Şiirim bir yalanı kuruyor bu duraklardaElinde kitap, yorgun bir çocuk duruyorBilmem nereye doğru biletim hazır ve saat ikiyi vuruyorEskiyince gömleğim, solunca sıcaklardaUyduruk trenlerde, renkler gözümü yoruyorAğzımda küfürlerim,yüzümde ıslak terimKızılay’da öğlen oluyorNerdesin!Hatıran, avcumda sımsıkı ve tertemiz yapayalnız duruyorGeçmişle geleceğin içindesin..Otobüs duraklarında genzim doluyorKulağımda veda ederken ki sesinTer kokusu, kalabalık...

Gülhan Kartay Bugün kendimle tartıştım.Zaman omzuma yaslandı, fısıldadı.Karanlık sessizce gözledi.Ölüm araya girdi:“Sen neyi bekliyorsun?” dedi. Ayaklarımın dibinde dönen küllerde,her biri bir kırık,her biri unutulmuş geçmişim.Rüzgar geçti,yüzüme dokundu,hafifçe fısıldadı:“Başlamaktan korkma.” Gülümsedim.Gözlerimi kapadım,kendi enkazımdan bir kapı açtım.Adımlarım hafifti,ama her biri yeniden doğan bir hayatın sesi. Ve fısıldadım:“Ölüm bile geri çekilir;İnsan, kendi küllerinden...

Hiçbir kasırga talan etmeden gitmez, Olacak iş değil bu rüzgâr bile ezelden, Her gün ağlanmaz ki gönül kimseye benzemez, Güneş sarı olup yakıyorsa ne gelir elden, Kaçacak delik arasa insan failinden geçemez, Şaibeli kaç cinayeti paklar bu suç celben, Yürek yemiş bir yiğidin sözü bu kimse ezemez, Yamacına kadar varsa...

Adın arsenik sanki dudaklarımda, Söylemeye korkuyorum, Yokluğun usulca sızarken damarlarıma, Daha bir kere bile öpememişken seni, Gitmek istemiyorum, Ölmek istemiyorum… Sabahattin ŞENGÜL

Seni hatırlıyorumsağanağa tutulmuş bir kadın gibizifir saçların, mor ruj lekeleriportakal kokan avuç içlerimdeburadayım. En son seni hatırladığım yerden geliyorumkuytularımın en derin yerindengeç kalmış bütün sevişmelereiçini alıp içimehecelerine dokunuyorum tek tekaklım almıyor çünküharflerinden düşen tınınabzımdaki düşlere delil sayılıyoromuzlarındaki yarı açık kapıdanyalnız bir kişi çıkacak, biliyorum. Neden mi?yağmur halleri var b-akışlarınınbu yüzden...

Camdan dışarı bakıyorum sessizce, Yağmur damlaları yarışıyor birbiriyle, Bir kuş konuyor ıslak dallara, Sanki bana anlatıyor derdini. *** Gökyüzü yorgun, bulutlar ağlamaklı, Sokak lambaları titriyor karanlıkta, Bir çocuk geçiyor elinde eski bir top, Gözlerindeki umut ısıtıyor içimi. *** Rüzgâr dokunuyor buğulu cama, Bir an siliniyor kendi yüzüm, Geçmişle bugün karışıyor...

Kandil kutlayan ateistlerden farksızım seni severken Ayda yılda toplasan iki bilemedin Üç kere tadına varıyorum yaşamın Güneşlerim desen çoktan sukut etti, çamura battı kurumuyor hâlâ Sokak aralarında uluyan itler devraldı gün batımını Ve artık kucağında bebek olan mendil satıcıları yönetiyor umutlarımı Baran Ali BEYAZBAŞ