Aşkı, mutluluğu, hayatı, Gülümsemeyi, sevmeyi, Menfaat dolu olan bu dünyayı, Değer veremeyen insanları sevemiyorum. Kalbim taş oldu sanki, Hayatım tek oldu iyiki, Kimse benimle olmayınca, Güvensiz insanları sevemiyorum. Hayat acımasız evet, Yol uzun, insan kötü, Bilinmiyor kimsenin içi maalesef, Bu pislik dünyayı sevemiyorum. Sinem ŞAHİN

Gördüğüm bir fotoğraf beni derinden etkilemişti. Bir çocuk oyun oynamış eve dönüyor, yaşlı bir teyze yükünü almış yola düşmüş. Bu iki kişi yolda karşılaşıyorlar. Altına da çok anlamlı bir not düşülmüş. “Biri geçmişine, biri geleceğine bakıyor.” diye. Belki bu fotoğraf karesiyle karşılaşanlar vardır. Belki öylece bakıp geçtik belki benim gibi...

            Tam bir yıl oldu sen gideli, günler su gibi aktı.             Yollarda tesadüf karşılaştığım arkadaşlarımla ayaküstü konuştum. Sonbaharın sarı yapraklarının üstünde yürürken, yalnızlığın verdiği duyguyla irkildim. Ve bir yıl öncesini düşündüm. Sonra denizin dalgalı sularını seyrettim uzun uzun. Deniz hiç durulmadan sürekli bir kabarıp bir iniyordu. Ve martıların suya...

Mehtaplı gecelerde seni andım. Kulakların çınlayıp, yüreğinde hissettinmi? Derinden bir ah çekerek, Hatıralar gözünde canlandımı? **** Maziye dalarak güzel günlere yolculuk yaptınmı? Andığında, Yüreğin sızladımı? Sevmek ömre bedelmış anladınmı? Benliğimi yanında hissettinmi? **** Biliyorsun kalbimde yerin farklı Aşkın bende derin Yüreğimde saklı yerin. Benim güzel meleğim. **** Güzel günlerin sahibi...

Öteki kentin adıydı kasıntı Ürkünçtü sanıları bile Keskin dişli sanrılarla karşılardı geleni Ayıbı yoktu; üryan, aleni Maskesi yepyeni dursa bile. . Dur duraksız, afilli sarsıntı.. Yatık kentlerden gelmiştim bu dikit kente Adriyatikten seçip beğendiğim bu ayrılıkla Yakıştı dese de divaneliğin aynası, Emin değildim ben yine de. Geride çünkü Her gün...

Tuz koktu diyorlar,doğru ve gerçek, İnsanlık yok artık,ne demek lazım. Hırsızlar dürüstlük dersi veriyor, İnsanlık yok artık, ne demek lazım. Yitirdik doğruyu,eğri yollarda, Tat bulamaz olduk,sahte ballarda, Ahlak laf olarak kaldı kullarda, İnsanlık yok artık, ne demek lazım. Sahtekar dürüste atar iftira, Eşşek rakip çıkar,oldu katıra, Bu günden yarına,ne var...