Etiket: şiir

​Ben, senin gittiğin günün ertesiyim, Boşluğa düşen kelime, yarım kalan cümle. Dünden kalma bir hüzünle uyanan sabah, Ama seni ilk defa görmeyecek olmanın O dayanılmaz ağırlığıyla. ​Pencere açılmıyor artık, ​Güneş omuz silkip geçiyor şehirden, ​Kahve tadı acı, İçimde birikmiş, tortusu sensizlik. ​Dün, ayak izlerin vardı kapının önünde, Bir ihtimal dönersin...

Hikmetinden sual olmaz ey Tanrım Dikeninden fazla, güllerin de varHer türlü enerji, sunmuşsun ammaBir türlü şarj tutmaz pillerin de var ./1 Nezaket yok, zarafet yok, akıl yokSuyu bol gönderdin, kuru çoğu kökBöylesi canlılar, yeryüzünde yükÜretim artığı, kulların da var ./2 Fiziki nizam var, yönelim kaosÇoğunluk onayı, noksan ve nahoş Görüntü...

Seni en son bir altın tepside masalına bıraktılar.Büyüdü masalın, büyüdü içinde yaşadığın şehir ve sen.Annen balkonda fesleğenler yetiştirirdi kış günü incinmiş bir inatlaBabana çok çay, yeterince az kahve ikramı.Yaz sıcağında esmerleşen tenin veKış günü giydiğin yeşil hırkan seni dünyada tuttuBuna alışmış gibiydin hep, bir şeyler seni bir yerde tuttu.Kardeşin seni...

    Üç kere iyi günler dedi içinden karşısında duran adama. Tüm kadınlığıyla ifade etti bunu gözlerinden yardım alarak. Hayır ama! İçinden de olsa bir şeyleri yanlış yaptığının farkına vardı. Bu yüzden kolundaki baba yadigârı saatini sallayıp yüzünü görecek duruma getirdi. Saatine tekrar tekrar bakıp içinden kısa süreli hesaplar yaptıktan sonra,...

Akmaz yere alın teri Çalmak bilir hep elleri Görmez aklı özel yeri Bende yoktur diyenler var *** İnsan doğup ölecekken Yetim hakkı yenilmez ki Cennet denen diyar varken Ten ateşte yakılmaz ki *** Dünya olmuş sefa yeri İnsan değil hiç halleri  Sanki yokmuş mezar yeri Ölmek yoktur diyenler var Dilaver...

Sevdiğim ,kardeşim gibi gördüğüm Ramazan  titrek duygulu bir  sesle aradı bir akşam üstü. Ali abi ,,”sayende çok mutlu ve huzurluyum” dünyanın en zengin insanı da malvarlığı ve parası çok olan değil ,elindekinden Allah rızası için infak edendir dedi. Dedim hayır olsun ne oldu ,sen gittiğin yerlerde yemekten arta kalanları toplar...

Geceye inat sana ağlıyorum, Umrumda değil dökülenler. Bir külden ibaret güllerim Bir baykuşun bir çift gözünde buldum o iki ayrı maziyi, Bizi talan eden bir yağmur ortasındaki güneş. Perdeyi aralıyorum… Güneş… Sonra, Sonra… Bir umut savaşı düşüyor içime, Hangimiz sağ kalacağız kim bilir? Şöhretten saydığın kelimeleri çiziyorum gözlerine Ve bitiyor...

Söylemek istediğin ne varsa bugün söyle Gizli, saklı hiçbir şey kalmasın aramızda Dostluğumuz olabildiğince güzelleşsin Güzel anılar bırakalım yarınlara Hiçbir şeyden çekinmeden, korkmadan Aklımıza ne geliyorsa yapalım bugün Düşlerimizde ne varsa söyleyelim Duygularımızın katili olmasın sessizlik Konuşalım Söylemek istediğin ne varsa bugün söyle Şimdi söyle Hemen söyle Yarın çok geç...

Gözlerim nur, gözlerim ayna Aklım her zaman başımda Kıymetini bilirim bütün nimetlerin En başta kalbin ve gözlerin   Panik yapmam hiçbir zaman, durup düşünürüm Önce onurumu düşünürüm her konuda Çabuk sinirlenmem, öfkemi yenerim Ağzımdan tane tane çıkar kelimelerim   Dikkatim her zaman dilimdedir Uzak durduğum tavır züppeliktir Dert edinirim ağzımdan...

“Okumanın Yazıya Dönüşen Sessiz Mimarisi”   İlk kez bir kitabın kapağını araladığım günü düşündüğümde, hafızamda hâlâ o tozlu, loş ışıklı kitapçı belirir. Rafların arasında dolaşırken elim, kimsenin fark etmediği bir köşede sessizce bekleyen ince bir kitaba uzanmıştı. Sararmış sayfaları hafifçe hışırdamış, sayfaların arasından, adını bilmediğim bir dünyanın rüzgârı yüzüme çarpmıştı....

Meryem Güngör Öyle soğuktu ki hava,Sımsıkı kapatmıştım gözlerimi.Bedenimin sol tarafı bir boşluktu.Bilmediğim sesler vardı; neresiydi burası?Soğuk, dar bir şey tenimi sarıyordu;Sanki vücudumu tutsak etmişti dar bir kumaş.Islak, soğuk toprak kokusu her yerdeydi.Fısıltılar vardı etrafta, daha önce duymadığım.Bir karınca sesi vardı, daha önce işitmediğim…Bir ses duydum: annemin ağladığını,Avazı çıktığı kadar bağırdığını.Bir...