Dolunay gökte ve sensiz bir geceYüreğim Med/Cezir ismin dilimde heceSeni özlüyorum seni istiyorum inan deliceMantık yok, aciz gönlüm , aşka düşünceSeni çok seviyorum yine Bu gece…. Hep bir başka zamana ertelenmiş Sevgiyle kurduğum tüm düşlerimOysa hayallerimi süsleyen Gün doğumlarında gülümseyen gözlerinSabahın koynunda uyandığım mutlu günlerinVe kaybetmemek için seniKokunu düş yastığımın...
Başını balkonun kapısına dayayarak geceyi dinledi. Gözleri, ay ışığında parlayan bahçenin derinliklerinde kaybolmuştu; orada, rüzgârın fısıltılarla taşıdığı eski hatıraların izleri vardı. Bu balkon, onun sığınağıydı. Sessizlik içinde kendini yeniden bulduğu, zamanın kanatlarından sızıp avuçlarına düşen hatıralarla yüzleştiği bir yer. Yüzlerce geceyi burada geçirmiş, yıldızlara içini dökmüş, rüzgârlara sessiz çığlıklar bırakmıştı....
Tıpkı Bir güneş gibi Sarıp ,sarmalamalı tüm Türkiye’yi Adı üzerinde: Güneşin Çocukları Anadolu’daki evlatlarıma gitmeliyim ben Evet Evet… Hatta ve hatta yıllar önce Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK gibi Demir Ağlarla örmeliyim vatanı. Çünkü: Bu kitabım “VATAN SEVGİSİNİ.” anlatıyor. Çocuklarım ile ilk kitabın buluştuğu “Mutlu Anları “bende kalsın belki de ileride...
Hayal Ağacım İğde- Bige Güven Kızılay 227 Sayfa Hayal Ağacım Zeytin’den sonra, kendi blogunda yayınlamış olduğu yazılarını topladığı bu kitabı, geçmişe duyulan özlemden olsa gerek, beni yıllar öncesine götürdü. Karmaşık duygular içerisinde okudum. Bige Hanım’ın yazım dili son derece sade olup, dupduru akıcılığı ile sizi öyle sarıyor ki ne zaman...
Yazar / Şair Mehmet Kazan 2004 yılında Diyarbakır’ın Silvan ilçesinde doğdu. İzmir’de yaşıyor. Lise mezunu. İnstagram da çok tanınmakta 100 binden fazla takipçisi var. Birçok kitapta ve dergilerde yer almaktadır. Birçok hayali var içindeki en büyük hayalide yazar olmaktı.
Gece gözlerinde kayboluyor , Kaybolan özüm… Geriye sen kaldın, Varlığım. Dualarım , unuttuklarım… Nuh ne dedi ; “ Yaratan / koruyandır . “ Ateşe koştum , yalın ayak … Ölümü kucaklarken , gün doğumu, Kılıcımdaki kanı, şarap gibi içtim. Çizmenin altında yükselirken toprak , Şarabı / kanı sende içtim gün...