Çanakkale Şehitlerine (Şiir) – Abbas Yurt

     Sabahlar olmasın Gözlere uyku gelmeyecekse Düşüncelere dalıp dalıp gidilecekse Hasret düşecekse gönüle Buram buram özlem duyulacaksa yüreklere Varsın sabahlar olmasın Güneş doğmayacaksa yarınlara Karanlıklar ardında kalacaksa sevdalar Hüzün düşecekse Sevdaya Hazan olacaksa  Geceler Varsın sabahlar olmasın Yıldızlar olmayacaksa gökyüzünde Gök şimseklerini çakmayacaksa Sağanak yağmurun altında ıslanmayacaksa sevenler Toprak...

DEĞİŞİM Mehmet Aydalga … Alemler bile…, Değişirken; Ermek için menzile…! Kim ola ki, aciz bir bu ben…; Karşı koyup…, Dirensin, değişime…, Değişmeden yol alabilsin….; Mümkün müdür…., Vuslãtâ varmak için; Menzil ile…!? Mehmet Aydalga

Tarihin geçmişinde altın çağ varmış. Altın çağa inanmak gelmiyor içimden. Altın çağ geçmişte miydi, yoksa gelecekte miydi? Geçmişte olmadığı kesindir, çünkü tarih böyle bir çağı yaşamadığını söylemektedir. Altın çağı ve altın çağı yaşayanları arıyordum. Yaşayanları bulamayınca, altın çağa inananları aramaya başladım. Altın çağa inananlarla tanışınca, hepsi de geleceğin ümidi içinde...

MARAKES’İN PORTAKAL AĞAÇLARI Kitap İncelemesi   İyi Akşamlar Arkadaşlar! Tanıtmak istediğimiz eserin yazarı bir tarihçi. Yazdığı esere nam olan zat da bir tarihçi ama, Batının dediği gibi, tarih üstü bir tarihçi. Tarih sosyoloğu, Çağında dikkate alınma ihmali ile yüzyüze kalmış ama 18. ve 19. yüzyılda tarih sosyologları duruma ayıkmış ve...

ŞU ‘DİSKRE(KESİKLİ-AYRIK) & FİNİ(SONLU) YAŞAM’…! YANİ BU ‘İKİ ÇIPLAKLIK-ZAYIFLIK-MÜLKİYETSİZLİK’ ENTERVALİ(ARALIĞI); ‘GÖRECE ÖZ-GÜRLÜK/ÇARESİZLİK ENİGMASI-DİLEMMASI (MUAMMASI-BİLMECESİ-İKİLEMİ)’ ARASINDA HANGİ ‘EKSTRA DEĞERLER KÜMESİNİ KAZANDIĞIMIZ VE BUNLARI PAYLAŞTIĞIMIZ’DIR ASIL OLAN…! BU GERÇEKLİĞE ERENLERE NE MUTLU…! Bir paylaşımında kadim gönül dostum Sare Çankaya; “Matematikçiler, filozoflar, teologlar, filologlar ve hatta belki sosyologlar; çözebilirler mi ‘özgürlük/çaresizlik’ denklemini…? Mutlu...

       Temmuz sıcağının altında yanan Girne kıyılarında, savaşın ayak sesleri bile rüzgârın uğultusuna karışmıştı. Deniz, alışılmadık bir telaşla dalgalarını sahile vuruyor, sanki olacakları önceden sezip kıyıyı uyarmaya çalışıyordu. Uğur Teğmen, geminin bordasından ufka bakarken bir yandan parmaklarını tüfeğinin kayışında gezdiriyordu. Henüz yirmi yedi yaşında, Anadolu’nun içinden kopup gelmiş bir gençti....