Hayatı boyunca soru sordu, araştırdı, kendi çıkmazlarının farkına vardı. Olayları ve insanları çözmeye çalışırken en çok kendisiyle yüzleşti. Gölge benlikleriyle göz göze geldi; kimi zaman sessizce, kimi zaman salya sümük ağlayarak… Ama yürümekten hiç vazgeçmedi.
“Ben neden buradayım?” sorusu hiç susmadı. Ve bir başka soru, yıllarca peşinden geldi: “Bu ihtişamlı kitap, Kur’an, benim gibi aciz ve günahkar bir insan için inmiş olamaz mı?”.
Kaderi sordu, anlamı aradı, hakikatin izini sürdü. Yanılarak, düşerek, kalkarak, dua ederek… Sora sora, araya araya kendi karanlığında ışık bulmaya çalıştı.
İsmi var, doğum tarihi var amma velakin; kendi hakkında yazamaz. O, kendisini anlatmak yerine, anlatabildiği hakikati yazmayı seçti. Bu dünyaya kalıcı bir eser bırakmak istiyor. Bir insanın kendi içine dönmesine, bir soruyu sormaya cesaret etmesine vesile olacak satırlar bırakmak istiyor.
Çünkü o, kendi hayatını değil, aradığı hakikati anlatan bir yolcudur.”
