Yazar-Şair Nasrullah Çam

Ayaklarım taşımıyor, yorgun bedenimi Giydiğim kefen,azad etmiyor can tenimi Bir yanda vefasız, karanlık duygular Bir yanda derin uçurum ve yar Bilinmez ki benim kiyametim de var Kim bilir, kim bilir ne zaman kopar Yüreğimde hasret, gözlerimde yağmur Hasretine yüreğim iki büklüm kambur Aklımda şimdi türlü şimşekler çakar Boğazımda düğümlenen bir...

Sosyal medyada yüzlerce fotoğraf paylaştığım kocişim beni tek celsede boşamıştı. Düşünebiliyor musunuz, beni… Ardından tüm sosyal medya mecralarından engelleyip hiç yaşamamış gibi çıkmıştı hayatımdan. Hiç var olmamış bir hikâyenin kahramanlarıydık artık. Buruşturdu, yırtıp attı ne varsa ‘biz’ e dair. Hayır! Yani, yürek olsa, gelir karşıma çatır çatır konuşurdu. Anlatırdı derdini....

Dilimden mi düştü heceler kâğıda, ağzımdan mı çıktı cümleler; ya da kalbimden gelen sese mi dikildi kulaklarım? Anlamaya çalıştığım ya da hissettiğim bu şeyler; sözler midir yazdıklarım, kelimeler, kavramlar, heceler, harfler, tekrarsız ve tekrar eden sesler… Öyle de olsa böyle de onları taş tabletler misali kağıtlara tırnaklarıyla kanaya kanaya, o...

Bir şey unutmadın mı? Halil Çelik … Prangalar vurdun hayallerime umutlarıma Hapsettin beni gecenin zifiri karanlığına Düşlerim olurdun bana bir zamanlar Yıkıp gidenken bir şey unutmadın mı Yalnızlığa bırakırken öldürdün beni Sensizliğimle unuttum benliğimi Ölüm nedirki sensizlik ölüm zaten Bırakıp giderken bir şey unutmadın mı Hayvanlar asla bırakmaz sevdiğini İnsan...

Saklanan bir yabancıydım Uzun gurbet yolculuklarında Kör rüzgârlar sildi izlerimi Hangi menzilde durduysam Yüzümdeki talan Gizleyemedi beni Yalınayak düşüncelerle yürüdüm Nal söktüren mesafelerde Mıh gibi çakılıp kaldığım Dağdan öfkemle basıp da susturduğum Yerin ahıydı Kurgan ayinlerinden kalma Yüzyıllar taşırdım içimde Bakışlarım delip geçerken aynadaki suretimi Cam kırığında gördüğüm Yaşamak için...

Ben ormanlarda,çayırlarda Yaşamaya çalışırım, dere kenarlarında Tavşanlarla yarışır,oynarım kuşlarla. Babam,Annem,iki de var kardeşim Orman perileri her akşam Kardeş türküleri söyler Rüzgar perileri her akşam Mutluluk esintisi üfler. O gün, akşam vakti Ne Orman Perisi Ne de Rüzgar perisi Gorünmediler. Önce Orman sustu Sonra kuşlar Sonra da tüm canlılar. Babam seslendi...