Adem Güney 50. Sanat Yılını Giresun’da Kutlayacak…

SİLEMEMKİ SENİ BEN ŞİİR : TEKİN ÇAKICI SESLENDİREN : SERNİL DESTİNA FON : S.AKSU–GERİ DÖN Görseller & Fon alıntıdır… Silemem ki seni ben Her saniye senin adınla çarpan kalbimden Öyle bir kök salmışsın ki yüreğime dallanmış budaklanmış Bir daha asla sökemezsin ki yerinden Sen de unutamazsın beni güzelim Biliyorum kalbinin...

Toroslarda kar olamam, Kız ben sana yar olamam, Sen gönlümde kara kışsın, Sana ben bahar olamam. *** Toroslarda kar olmadım, Sevmeyene yar olmadım, Ben seninle kış yaşadım, Yaz oldum, bahar olmadım. *** Toroslarda kar kalmadı, Sevilecek yar kalmadı, Mevsimler bile şaşırdı, İyi bak bahar kalmadı. *** Toroslarda kar durmuyor, Gönüllerde...

Ne zaman gurbette Gelip de kalsan, Bir sevinç bir huzur Kaplar içimi; Ne zaman kapımı Gelip de çalsan, Kanarım doyarım Bir tas su içimi… Ben bazen Güneş Bazen Ay olurum, Ben bazen bir ok Bazen de yay olurum; Garibin derdinden Gider pay alırım, Yanarım kırmızı Bir alev biçimi… SÜLEYMAN GÖK

İnsanın başına ne zaman ne geleceği belli olmaz. Bazen küçük bir söz, bir cümle tüm hayatını değiştirebilir insanın, Bir şarkının, bir türkünün tüm duygularımızı değiştirdiği gibi, Bazı şeyler de insanı hayatını tamamen değiştirebilir.. Aşağıda yaşanan olay tam da bunu anlatıyor… Yaşanan bu olay uzak bir ülkede geçer.. Adam, devletin çok...

Sen yaşadıkça soldurmayacağım yemyeşil rengarenk baharımsın Ölene dek yıkılmayacak depremler vurmayacak gönül dağımsın Yüreğime ektiğim yılın dört mevsimi yeşerttiğim gönül bağımsın Senin güzel saçlarının rengine bir tek teline yüzlerce şiir yazarım Sana efsanevi aşkımı sevdamı şarkı sözlerimle dünyaya yayarım Ömrümce sırtımı sırtına güven içinde mutlulukla huzurla dayarım Senin güzel başını...

Bir kitap düşünün. İnce kapağının ardında bambaşka dünyalar saklı. Korsanlar, prensesler, uzaya yolculuklar, maceralar, kahkahalar… Bir kitap, bir çocuğun hayal gücünü alıp bambaşka diyarlara götüren sihirli bir anahtardır. Ama ne yazık ki, biz bu anahtarı çocuklarımıza çoğu zaman uzatmayı unutuyoruz. “Kitap oku!” diyoruz. Ama elimizde telefon var. “Kitap çok önemli!”...