Gördüğüm bir fotoğraf beni derinden etkilemişti. Bir çocuk oyun oynamış eve dönüyor, yaşlı bir teyze yükünü almış yola düşmüş. Bu iki kişi yolda karşılaşıyorlar. Altına da çok anlamlı bir not düşülmüş. “Biri geçmişine, biri geleceğine bakıyor.” diye. Belki bu fotoğraf karesiyle karşılaşanlar vardır. Belki öylece bakıp geçtik belki benim gibi büyük tesir altında kaldınız.
Evet hiç aklımdan çıkmıyor çünkü geçmişe bakacağımız yaşlarımıza yaklaşıp geçmiş uzadıkça korkular üşüşüyor içimize. Bir mevsim nasılsa insanoğlu da bu mevsimler gibi döngüde yaşıyor. Bir farkla… Bizim ömrümüzde bu mevsimleri bir defa yaşıyoruz. Dünyaya gelip tekrar gidip yeniden dönmüyoruz. Sadece bahar yaz sonbahar kış ömrümüz.
Hayatın bize kattığı tecrübeleri bir dahaki bahara deyip heybemize atmıyoruz. Önümüze gelen sonbaharda aldığımız derslerle giriyoruz. Ama asla geçmişe gidip düzeltemiyoruz o acıları, üzüntüleri, ihanetleri ve tecrübeleri.
En çok üzüldüğümüz şey, sevdiklerimize ayıramadığımız zaman, para kazanmak için ziyan ettiğimiz ve onları kazanmak için bozduğumuz sağlığımız. Anı yaşamadan başkalarının isteklerini yapmak ya da hatalardan geç dönmek vs vs. Çoğaltılabilir elbette bunlar. Mesela eşinden ayrılmış çoğu çifte sorduğumda; bu evlilikte en pişman olduğun nedir? Veyahut boşandığına pişman mısın? diye sorduğumda aldığım cevap neredeyse hep aynıydı. “Hayır pişman değilim ve tek pişmanlığım neden daha önce boşanmadım oldu.” dediler. İşte verdiğim bu örnekte olduğu gibi geç kaldığımız ve geç gelen aklımızla bu hayatı keşke yeniden yaşayabilseydik.
Hayat tecrübelerini bizimle paylaşan büyüklerimizin söylediklerini kulak ardı ederken ki vurdum duymazlığı onların yaşına geldiğimizde de gösterebilseydik keşke.
Anlatmaya çalışıyoruz şimdiki gençlere ama anlayamazlar elbette yaşamadan. Fakat ben bir kez daha söylemek istiyorum. Lütfen hayatınızı yaşayın. Dünyada kalacak hiçbir nimet için hayatınızı, enerjinizi canınızı boşuna harcamayın. Temel ihtiyaçlar dışında lüks için, zenginlik için ömrünüzü heba etmeyin. Ömrünüzün sonbaharında değil sadece her mevsiminde anı yaşayın…
Çeşmeler su vermiyor bulutlardan içerim Sensiz sanki çöldeyim biliyorsun nazlı yar Sevdan ile sarhoşum bak kendimden geçerim Benim meczup halime gülüyorsun nazlı yar Senden ayrı yaşamak yangında pişmek gibi Aşkın deryasındayım ne üstü var ne dibi Ne olurdu sevseydin azıcık bu garibi Sensiz meczup halimi biliyorsun nazlı yar Fırat gibi...
Bu benim kaderim miydi..? Bilmiyorum, evet demek veya hayır demek! Bilmiyorum…. Gülüşlerimi ezen, korkularımı yenen bir his var içimde. İsyanda değilim, kabul edişte hiç değil İnsanım ben ne çok insanım. *** Düşünüyorum…. Ne çok insanım ben. Nereden mi biliyorum..? Gözlerim, büyüyen göz yaşlarım hiç yalan söyler mi ? Annemi yitirdim...
Gökyüzünde dokuz yelin kesiştiği,yeryüzünde dokuz ırmağın kavuştuğu,yer altında dokuz denizin birleştiği,Kayra Han’ın ak elleriyle diktiği, Ülgen’in tahtının bulunduğu Ulukayın’ladokuz demircinin dövdüğü Demirkazık arasında bir yerdeydi. Özgür kısrakların koştuğu; desenli yılanların, kertenkelelerin, engereklerin süründüğü; Kuvvetli gagalarıyla su çulluklarının,boz renkli yaban kazlarının,yeşil başlı paytak ördeklerin,kar tanesi kuğuların üzerinde; allı pullu levreklerin, kışları...
. İnşallah daha da güzel olacak Git gide gönüller sevgi dolacak Kahrolan her yürek huzur bulacak Sevgiyle yaşamak tat verir hayat . Güzel düşünelim güzel yazalım Heceyi mısrayı özel dizelim Yazarım aşk ile şiir özelim Sevgiyle yaşamak tat verir hayat . Dal yeşil gök mavi açar nefesi Ağaçlar içinde kuşların...
Çukurçayır derler canım köyüme, Hasretlik yükünü vurdum sırtıma. Maziden bir ses var her bir öğüme, Dalmışım hayatın sert fırtınasına. *** Kerpiçten evlerin dumanı tüter, Gözümde canlanır o eski günler. Bağında bahçende bülbüller öter, Gönül o demleri her daim özler. *** Harman yerimizde tozlar kalkardı, Bereket fışkırır, sular akardı. Anam tandır...