Gel desem gelir misin be sevgili;
Yokluğuna yazıyorum bak bu satırları
Biraz gözlerim yaşlı, sesim ağlamaklı
Yokluğunda kalbim sızılı
Gel desem gelir misin be sevgili
Her harfinde seni andım
Her satırında sana ağladım
Ben hep sana yandım
Gel desem gelir misin be sevgili
Geceyi sabah ettim
Kendimi talan ettim
Seni ararken bu şehri tavaf ettim
Gel desem gelir misin be sevgili
Sana yazdım bu satırları
Gözümde yaş kalmadı
Hayatta heyecanım kalmadı
Gel desem gelir misin be sevgili
Özledim o gözlerini
Tekrar duymayı isterdim sesini
Kokunu içime çekmeyi
Gel desem…
Gelir misin be sevgili?
Yusuf Karagöz
Şiirinizdeki umut kırıntılarını ve o içten bekleyişi okurken hissettim. Duygularınızın akıcı ve samimi bir dille aktarılma biçimi gerçekten etkileyici. Yarışmada başarılar dilerim.