MEHMET SEBİH ALTUN
…
Modern insanın büyük çelişkilerinden biri de budur.
Hayatını biriktirmek üzerine kurar.
Para biriktirir.
Eşya biriktirir.
Ev biriktirir.
Araba biriktirir.
Makam biriktirir.
Bazen kırgınlık bile biriktirir.
Ama yaşadıklarını yeterince biriktirmez.
Bir dostla içilen çayın hatırasını…
Bir çocuğun gülüşünü…
Bir annenin sesini…
Bir babanın nasihatini…
Bir akşamüstü yapılan uzun sohbeti…
Bir yolculukta edilen kahkahayı…
Yağmur altında yürümeyi…
Sessiz bir gecede gökyüzüne bakmayı…
İnsanın gerçek serveti belki de bunlardır.
Çünkü hayatın sonunda insanın yanında götürebildiği şeylerin listesi oldukça kısadır.
Makamını götüremez.
Parasını götüremez.
Evini götüremez.
Arabalarını götüremez.
İnsanların kendisi hakkında söylediklerini bile götüremez.
Geriye sadece yaşadığı hayat kalır.
Ve belki de insanın kendisine sorması gereken en önemli soru şudur:
“Ben gerçekten yaşadım mı, yoksa sadece yetişmeye mi çalıştım?”
