Ayrılık 

​Ayrılık treni seni benden aldı,

Giderken ardına son bir kez baktın.

Gözlerim yollarda öylece daldı,

Yüreği yerinden söküp de yaktın.

***

​”Bir daha gelir mi?” diye sorarsın,

Boş yere hayaller, düşler kurarsın.

Gurbetin içinde beni ararsın,

Giderken boynumu büküp de baktın.

***

​Dumanı karıştı kara buluta,

Umutlar bağlandı bir tek kanıta.

Hasretin vurduğu her bir yanıta,

Gönlümü ateşe verip de yaktın.

***

​Kalbim der ki; gelmez mi geri?

Boş kalmaz kimsenin dünyada yeri.

Aktı gözlerimden hicranın teri,

Ardında bir hüzün kurup da baktın.

Kasım Kara