Bir eskici geçti sokaktan, dün akşam üzeri Ne edeyim ki eskiyen , tozlanmış günleri ? Vermeyi düşündüm o an bendeki eski beni Hem sevenlerimi, hem de beni çok üzeni Geri dönüşüm olur mu bilmem,eski benden Sanki ruh ile heyecan çıktı gitti bu nedenden Üzülüp ağlamak ile çare gelir mi gidenden...
Hani ! Zamanın geçeni gelmez ya geriye Akrep ile yelkovan takmış vitesi seriye Hep yüzleşmekti hayalim, bir gün bile olsa Hiç bir şahsi,nefsi menfaat gütmedim oysa Hep bekledim ben,bir gün elbet gelir diye Madem gelmeyecektin,niye beklettin niye Son demi bekleme, vuslat ile gel bir göreyim Sonra ben yalnız, yine bir...
“Yalnızlığın İç Sesi: İçinizdeki Çocuğa Bir Çağrı” Yalnızlık, kişinin kendi ruh hali ile baş başa kalma sanatıdır. Kendi ile içten içe konuşmasıdır. Kelimeler gizliden kulağına sözcükleri fısıldar durur… Zamanın içinde kaybolmaktır… Kendini arar durursun. Başı boş kalmış kaldırımların sessizliğini duyar gibiyim… Dönüşümün ta kendisidir. Şehrin sessizliğini ayaklarının altında hissedersin ılık...
Altmışlı yıllardı. Gördes ilçesi kırsalında yaşıyorduk. Bahar aylarında babamız pazardan döndüğünde heybesinden tahin helvası yerine birkaç kilo domates çıkardı. Pazara her gidişinde iki somun ekmekle birlikte yarım kilo tahin helvası satın alarak çocuklarını sevindirmeyi adet haline getirmiş olan babamız, ilk turfanda sebzeler ilçemize ulaştığında bu sefer de birkaç kilo domates...
Dunyayi anlayışla göreni, Dünya’da anlayışla görür… Empati ve sempati zaman zaman karıştırdığımız iki kavram. Sempatiyi lügatimize almışız ancak empatiyi henüz göremiyoruz. Mesela bir insana sempati duymanın, o insanın sahip olduğu duygu ve düşüncelerin aynısına sahip olmaktır diyebiliyoruz. Yani karşımızdaki insana sempati duyuyorsak onunla birlikte acı çekeriz ya da seviniriz. Empati...