ÖLÜM MESAİSİ 📖 Komünist Hayalet’ten (Emekçi Şair ve Yazar Bülent Arslan’ın Eseridir)

Sen yaşadıkça soldurmayacağım yemyeşil rengarenk baharımsın Ölene dek yıkılmayacak depremler vurmayacak gönül dağımsın Yüreğime ektiğim yılın dört mevsimi yeşerttiğim gönül bağımsın Senin güzel saçlarının rengine bir tek teline yüzlerce şiir yazarım Sana efsanevi aşkımı sevdamı şarkı sözlerimle dünyaya yayarım Ömrümce sırtımı sırtına güven içinde mutlulukla huzurla dayarım Senin güzel başını...

Toplumda yaşam değişti. Yaşam şeklimiz değişirken, toplumla adeta mecburi bir hayatı yaşamaktayız. Yaşarken, zorlanan vasıflarla birlikte değişmeye de devam etmekteyiz. Zorlanan vasıflarla aramızda dostluk kalmadı. Edep ve nezaket zaten aramızdan çoktan göç etmiş durumdadır. Arkadaş ve dostlarımızdan kimi ziyaret ediyorsak ya para konuşulmakta, ya da dostumuz cep telefonuyla bizimle muhatap...

Şiir geçmişim eski olmasına rağmen 2017’den beri daha aktif yazmaya başladım. Ankara da ikamet etmekteyim. Ateşten Kalbe antoloji kitabıyla serüvenim başladı. Şiir yazmayı çok seviyorum. Kelimelere sihirli kanatlar takıp yüreklere dokunmak hoşuma gidiyor on tane antoloji kitabımda şiirlerim yer aldı. İki tane öyküm de antolojilerde yer aldı. İlk kitabım Kalbimdeki...

Erenler bu böyle olmaz Eğri durma düzel gelsin Asla onun yeri dolmaz Özel yerden özel gelsin * Boşa sallama küreği Artık yapılsın gereği Yüreği var mı yüreği Çirkin değil güzel gelsin * Çoban koyunu güder mi Satsan da para eder mi Araba böyle gider mi Benzin bitti dizel gelsin *...

Gitme, daha erken, n’olur, kal bir az, Geçirelim bu baharı, gidersin. Bir ıslanıp yağmurunda hazanın Karşılayalım ilk karı, gidersin. Kaçmıyoruz, gidersin de, azizim, Gitme, hele bir bak nedir son sözüm, Bekle biraz, ne yaşımız var bizim?! Bırak olsun ömür yarı, gidersin. Bir gün ölsem bu dertle, bu azarla, Konum-komşu mezarımı...

Sevgiden vazgeçmek olur muydu? Sevgiden vazgeçmek canını alırdı ama öldürmezdi. Yaşatırdı ama hissettirmezdi. Çünkü vazgeşinin ardında bıraktığın kahkahalar anılar zamanlar vardı. Bazen çok sevmek sevgiden vazgeçmeye zorluyordu. Ve vazgeçiş hiç bir insanı bu kadar öldürüyordu. Kalbinde mezar olmuşların vazgeçileri dolu yüreğimiz. Keşkeler ile doldu ceplerimiz. Ama olmasaydı yapmasaydınlarla dolu cümlelerimiz....