YARAMADIN

zaman silik, tozu vanilya, saatler kırık siyah beyaz, bazen bazenler karışıyor, * çoğu zaman, tarihsiz, noktasız, virgülü kançalı, * kayıbın kayıbı, yersiz olduğumu biliyorum, yurtsuzluk da KDV’si, topluyorum belki de sadece yokluyorum, * ne hırka, ne pabuç, ne yastık, ne yorgan, * sırtlan dedim de, ne sırt, ne yük, çulsuzlar...

İnsanlığımı Yitirirken: Vicdanın Buz Çözülme Noktası ​Penceremden dışarıya bakıyorum ve gördüğüm dünya, bir zamanlar hakkında masallar okuduğum o sihirli yer olmaktan çok uzak. Gözlerim, her geçen gün vicdanın sınırlarının nasıl yeniden çizildiğini, çizilirken de nasıl inceldiğini izliyor. Gazete başlıkları, ekranlardaki kayan görüntüler, sosyal medyanın anonim çığlıkları… Hepsi aynı şeyi haykırıyor:...

BENİMSE ‘BİR İHTİMÂL HÂLİM’(*) VAR: ‘YOKTAN’ DEĞİL ‘YOK İKEN’ ‘HİÇ(LİK)TEN’; ‘KÜN EMR’İ(YÖNERGESİ-YÖNERGELER KÜMESİ/DİZİSİ)’ İLE KÜL EY YÂR…! ‘Öyle bir illet ki bu içimdeki; Ah, bile bile çekerim! Anlatamam hiç kimselere de tek lâf, Yaprak dökerim! Bir ihtimâl hâlim; Yak ki o kül olsun sebebim!’ Benimse ‘bir ihtimâl hâlim’ var: ‘Yoktan’...

Yetmişli yılların başıydı. Dokuz, on yaşlarındaydım. Henüz ilkokul üçüncü sınıfa devam ediyordum. Çocuk olduğuma bakmayın, tarlaya girdim mi canavar gibi tütün kırardım. Yani büyüklerim öyle söylerdi. “Şuna bak, elleri bile görünmüyor maşallah.” diye beni gaza getirirlerdi. O yıl büyük ablamız yeni evlenmişti. Onların tarlasında tütün kırıyorduk. Herkes mutluydu. Gelecekten umutluyduk....

YER Gündüzün kahırları durmadı Akşamın heybesine akmaya başladı Akşam..Karanlık…Siyahlık.. Kırık hayallerimle,yola koyulduk Sessiz sahilin,çakıl taşlarında Beynim de,deli dolu uğultular Yüreğim de,boynu bükük hüzünler Adımların,hedefsiz gitmekte Kırık dökük,kimsesiz sandallar arasında Arada bir balıkların hıçkırığı Ay’ın,yıldızlarla,Denizde ki raksı Sessizliğin ortasında Kahırların altında Hedefsiz ayakların,adımlarında… Az ötede cılız bir ışık Bir kaç gölge...

Gözlerim Dersim’i arar Hozat yolunda  Ne güzelsin Munzur sen Özlem kokan Türkülerle beraber Kemanın yürek burkan sesinden Yol yorgunuyduk uğrak yerimiz  Anadolu Kasabasıydı   Oturup nefes alırdık yorgunluğumuzu  Dindirince bir parça  Sivas gözlemesi bir  Bardak köpüklü yayık ayranı günün tüm  Yorgunluğunu alıp götürürdü bir anda Yabancıların şaşkın bakışları arasında  Köyün   Koyun...