Yalnızlık Saatleri

Gelip geçti kanlı hazan,
Vardı biaman bir düşman;
Acımasızca bıraktı eskimiş sayfalara,
Meçhul bir hikâyenin gölgesini.

Soluk mürekkeple,
Kırık bir kalemle;
Dökülmez ellerimden gönül yarası,
Alır beni bir dert karası.

Gözlerde kurumuş bir deniz,
Kıyıya vuramamış düşler;
Gayri ağlayamam sensizliğe,
Tükendi yıllarım çaresizce.

Sevdada yanıp kavrulurken
Üşür yüreğim.
İsmini zikredemem, susar dilim;
Kanatır yaramı her bir hecesi.

Yalnızlık çalar saatlerimde,
Hüsranla kalkarım sessiz bir geceye;
Bakakalırım süzülüp giden,
Vadesi bitmiş gençlik rüzgarına.

Suretinle kurulan hayallerle,
Adına yazılmış mektuplarla,
Bir mihrabın karşısında
Eski bir sevdaya veda ederim;
Bu yalnızlık saatlerinde.

Tuğçe KARSLI