İstanbul
Az Bulutlu
15°C
İstanbul
15°C
Az Bulutlu
Cuma Az Bulutlu
17°C
Cumartesi Parçalı Bulutlu
21°C
Pazar Parçalı Bulutlu
20°C
Pazartesi Açık
18°C
enflasyonemeklilikötvdövizakpchpmhp
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Sevgiden vazgeçmek olur muydu?
- Sevgiden vazgeçmek olur muydu? Sevgiden vazgeçmek canını alırdı ama öldürmezdi. Yaşatırdı ama hissettirmezdi. Çünkü vazgeşinin ardında bıraktığın kahkahalar anılar zamanlar vardı. Bazen çok sevmek sevgiden vazgeçmeye zorluyordu. Ve vazgeçiş hiç bir insanı bu kadar öldürüyordu. Kalbinde mezar olmuşların vazgeçileri dolu yüreğimiz. Keşkeler ile doldu ceplerimiz. Ama olmasaydı yapmasaydınlarla dolu cümlelerimiz. Anılara kayan kalbimizin vazgeçişine bile aşık olurken bir mezar daha kazarsın kalbine. Sevgiden vazgeçmek yaşatır mıydı hiç?
Yorumlar
Benzer Konular
Eskiden yaşam o kadar zor değildi. Köylü köyünde, şehirli şehrinde yaşardı. Herkesin evi ve işi tek yaşamdı. Dünya daha bir küçüktü. İnsanların birkaç dostu olurdu ama dostlarıyla beraber hitap ve muhatap bir haldeydi. Ama bugünün sanal dünyasında bire bir sabit dostluklar kalmadı. Dostlarla beraber çocuklar da değişti. Çocuklarımız da artık...
Gizlendin kendini aratıyorsun Bahtımı güz ettin sarartıyorsun Ufkumu simsiyah karartıyorsun Ben sana ne yaptım sevmekten başka Sen koldun kanattın yok sensiz uçmak Sığmaz insanlığa sevenden kaçmak Sıratı geçmek ten zor senden geçmek Ben sana ne yaptım sevmekten başka Çığ oldu dağlardan büyük efkarım Esen yelden uçan kuşta sorarım Yerde gökte...
Altmışlı yıllardı. Çocuktuk. Gördes kırsalındaki evimizde yaşıyorduk. Kırsalda yaşamanın en büyük zorluklarından birisi de yalnızlıktı. Bazen günlerce aile üyelerinden başka insan görmezdik. Çocukluk arkadaşlarımız, eğer varsa kendi kardeşlerimiz olurdu. Hal böyle olunca herhangi bir nedenle evimize gelen insanları büyük bir ilgiyle karşılardık. Aile büyüklerimiz misafirlerle sohbet ederken, biz çocuklarda acaba...
Söylemek istediğin ne varsa bugün söyle Gizli, saklı hiçbir şey kalmasın aramızda Dostluğumuz olabildiğince güzelleşsin Güzel anılar bırakalım yarınlara Hiçbir şeyden çekinmeden, korkmadan Aklımıza ne geliyorsa yapalım bugün Düşlerimizde ne varsa söyleyelim Duygularımızın katili olmasın sessizlik Konuşalım Söylemek istediğin ne varsa bugün söyle Şimdi söyle Hemen söyle Yarın çok geç...
Kilitli kapıların ardında ne zamandır bekliyorsun? Gözlerinde birikmiş hüzün, dudaklarında yarım kalmış bir tebessüm. Oysa gökyüzü aynı, güneş yine aynı renkte. Sadece sen, eski bir fotoğraftan fırlamış gibi donuk ve sessiz. Aç pencereni. O kalın, o ağır perdeni çek. Gör bak, şehir hala nefes alıyor, ve rüzgar, biliyor musun, sana...
DÜŞESİN PAPAĞANI Yusuf GÖKBAKAN … Düşesin papağanı, Tünemiş dua ediyor. Menekşelerin dilinde mırıltı , Kıvırcık saçların savruluyor zikrin ışığında Melekler halka halka eşlik ediyor. Telaşına bakarsanız rüzgarın, Küfü dökülecek yakında çayırların. Püf noktası zırhı, sevdanın. Telvesi gecenin köpük artığı, Bir tek ıstakozlar sığmıyor fincana, Bir tek yengeçler budalaca Çarpık ayaklarıyla....