Her şey vaktinde güzeldir. İnsan da. Kıymet, gecikmeye tahammül etmez. Zamanında fark edilmeyen değer, sonradan anlam kazanmaz; yalnızca vicdanı oyalayan cümlelere dönüşür. Çünkü bazı gerçekler vardır, geç kalındığında iyileştirmez; sadece ağırlık bırakır. İnsan, hayattayken anlaşılmak ister. Alkış için değil; yok sayılmamak için. Görülmeyen emek çürür, duyulmayan söz içe çöker. Ve...