Kırık Kanatlı Kuşlar

Sürekli olarak değişen duygu değişimleri içinde insanın aklını en fazla oyalayan ve zamanını alan duygu bana göre sevme ve sevilebilme duygudur. Geçmişteki insanların duygu durumunu yapmış olduğum araştırmalar ile incelediğimde hep karşıma çıkan olgu  “Bu kişinin beni sevmesi için neler yapabilirim?” Aslında yapılacak çok şey var fakat ben tecrübelerimin bana...

           Kasabanın en işlek sokağında, vitrininde sararmış dantel perdeler asılı küçük bir çay ocağı vardı. Adı “Dostluk Kıraathanesi”ydi ama müdavimleri oraya kısaca “Masa” derdi. Çünkü içerideki en meşhur şey çay değil, kapıya en yakın köşede duran eski tahta masaydı. Dört ayağından biri diğerlerinden kısaydı; altına sıkıştırılmış katlanmış gazete sayfalarıyla ayakta...

Bayram kardeşliktir Kucaklaşmadır Barışmaktır Kini atmaktır bayram Yüreklere sevgi ile akmaktır bayram Kucağını açıp sarılmaktır bayram Çocukların gülüşü sevincidir bayram Paylaşmaktır, dostluktur bayram Çikolatadır, güzel elbiseler giymektir bayram Sokaklarda şeker toplamak evlerde neşedir bayram Aşıkların kavuşması Küslerin barışmasıdır bayram Kısacası kardeşliktir bayram. ve herkese iyi Bayramlar. .  Servet BARDAK

” Yitik kuşağım ben Vurulmuşum karda boranda Vurulmuşum sevgiye sevdaya hasret.” ” Yitik kuşağım ben” diye tanımlar kendini acının ve yalnızlığın ozanı İsmet ERGİN. Yaşadıklarından o denli etkilenmiştir ki kitabına ” YİTİK KUŞAK” adını vermiş. Kitabına aldığı şiirleri buna göre biçimlendirmiş. Konularını bu tema üzerine kurgulamış. Kendini ; ” Ben...

Genç bir erkeğin üç kız arkadaşı vardı. Hepsi de birbirinden güzeldi. Hiç birinden vazgeçemiyordu, üçünü de seviyordu Hangisi ile evleneceğine bir karar vermesi gerekiyordu. Bir test yapmaya karar verdi. Her birine bin mark verdi. Kızların bu parayla neler yapabileceklerini görmek istedi. Bir ay hepsine bir süre verdi.. Süre bitimine kadar...

Yine bir maden çöktü Aldı insanların ömrünü Evlerin bacası acı tüttü Kaç tane ev acıyla çöktü Hep gördüler kara altını Zaten mezardı yaşadığı Siyahtı aldığı paraları Damlayan teri simsiyahtı Adı maden işçisi Nasırlıydı hep elleri İnsanlık doluydu içi Kömürdü akıttığı terleri Yerin altından çıkardın hep karaltın Maden oldu senin mezarın...