Kırık Kalem

Doksanlı yıllardı. Karadenizli bir aileye damat olmuştum. Ama bu Karadenizli aile Karadeniz’de değil de İstanbul Yakacık’ta yaşıyordu. Yakacık İstanbul’un en yüksek bölgelerinden birisiydi. Ve de en yeşil. Güzel içimli sularıyla ünlüydü. Tarihi Ayazma çeşmesinden başlayarak doğuya doğru uzanan sokağa Şeker Suyu Sokağı deniliyordu. Bu sokak üzerindeki pek çok istasyonda akaryakıt...

Halide HALİD Araştırmacı yazar                    Yıllarca ev sahibine kusursuzca hizmet eden tahta kapı  gün gelmiş eskimiş ve bayağa yıpranmış. Bunu farkeden ev sahibi onu kırarak yerine demir kapı takmış. Gel zaman git zaman, demir kapı paslanmış. Ev sahibi onu temizleyip, yeniden boyamış. Tahta kapı ise fırlatıldığı köşeden demir kapıya gülerek böyle...

   İyi akşamlar dilerim arkadaşlar! Sizlerle paylaşmak istediğim eserin önce yazarını kısaca tanıtayım: Martin Cohen, felsefe, bilim felsefesi ve politik felsefe üzerine yazan İngiliz bir filozof, editör ve yorumcu. Sanırım bu kadar tanıtım yeterli. İsteyenler zaten internetten bilgiye ulaşabilirler. Yazarın, bir çok Batılı filozof hakkında söylediklerine, bu filozofların biyografilerini okuduğum...

Gülsüm ayışığı 193 sayfa Sevgili Dilek Özdemir moderatörlüğunde Gülsüm Ayışığı kitabını okuduk @yasin Çalışkan @ herkes Gülse katıl olana kadar geçmişini bilmeden sevgi dolu bir ailede büyümüştü. Arkadaş gruplarından biri Ayhan adında bir psikopatla tanıştırana kadar. Ayhan işsiz ,güçsüz ,psikopat Gülse’nin adeta kanını emer.Oysa Gülse plotanik olarak komşuları olan Kemal’e...

Tuz koktu diyorlar,doğru ve gerçek, İnsanlık yok artık,ne demek lazım. Hırsızlar dürüstlük dersi veriyor, İnsanlık yok artık, ne demek lazım. Yitirdik doğruyu,eğri yollarda, Tat bulamaz olduk,sahte ballarda, Ahlak laf olarak kaldı kullarda, İnsanlık yok artık, ne demek lazım. Sahtekar dürüste atar iftira, Eşşek rakip çıkar,oldu katıra, Bu günden yarına,ne var...

Umudu bekliyorlar,birer birerUfak ayaklar,büyük ayaklarSerçe kanatlarında yürekler.Umudu bekliyorlar…Gelecek umutları….Gidecek umutları….Dünden gelecek umutlarıYarına gidecek umutları.Acabalar sarmalındaDüşünüyorlar…Acabalar..Acabalar..Zaman yaklaştıkçaÜrkek serçe kanatlarıKırlangıç kanatlarına Dönüşüyorlar .Ahhh…Bir de gelmeyenBekleyenleri kahredenGözlerden,yüreğe yolcu olanYaşlar……Diz bağları çözülüyorUfak ayaklar…Büyük ayaklar…Artık,adım atamıyorlar.Umutlar…Gün doğumu gibiAçılmamış Gül koncasıÇöldeki vaha gibiUmuda gideceklerGüvercin kanadında düş kuruyorlar.Acabalar, onlar için gerideSadece…Umuda gitmek var..Önlerinde…Gözlerinde UmutYüzlerinde tebessümOysa,gelemeyen umutlarGözlerinin göremediğiÖnlerindeSessizce...