DOLAR
32,9381
EURO
35,8271
ALTIN
2.512,00
BIST
10.991,57
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Hafif Yağmurlu
27°C
İstanbul
27°C
Hafif Yağmurlu
Cuma Az Bulutlu
28°C
Cumartesi Parçalı Bulutlu
31°C
Pazar Açık
32°C
Pazartesi Az Bulutlu
31°C

KENDİMİZE YAPTIĞIMIZ KÖTÜLÜK

16 Şubat 2024 11:59
0
A+
A-

KENDİMİZE YAPTIĞIMIZ KÖTÜLÜK

İbrahim Ayğırcı

Kendimiz olmaktan ve kendimiz gibi mücadele etmekten kaçıyoruz. Belki dikkat etmedik, biz kendimiz olmadıktan sonra bir başkası bizim için hep bir yara sızısı olmaktadır. Bir vicdan azabı ve bir diş ağrısı gibi. Değişen ruhumuz başkasıyla allak bulak olurken, zaten kendimiz olamazdık. Hani bir gün, bir efendi kölesini satılığa çıkarmış, satılması için bir tellala verecekmiş. Köle o sırada efendisine şöyle demiş: “Efendim siz benden daha iyi bir köle bulabilirsiniz, ama ne yazık ki ben sizin gibi bir efendi bulamam.” İşte çerçevesi kırılan hayatımız böyle… Ne diyelim biz kendimize kötülük yaparken, efendi ben yapmayacağım mı diyecek… Unutmayalım ki düşman, bizim efendiler sayesinde başımızda isteklerini gerçekleştirmekte… Bizimkiler ise; hala ayak tırnaklarımızı boyamamızı ve göbeğimizi kaşımamızı isteyerek oyalamaktadır. Yazılarım tarihsiz şikayetlerle dolu. Şikayetler benim ezeli derdim. Çünkü şikayetler benimle beraber yaşıyor. Şikayet benim kaderim iken ve kader de karanlıklar içinde iken … kara kış belimi büktü. Kış kıyamet kapımı çaldı. Kapıda olan gecikmeli gelen kışların en serti idi. Kapı kırılırcasına çalınmakta idi. Ve çalınan kapı kendiliğinden açılmaktaydı. Açılan kapıda rüzgar uğuldar, kar toz bulutu, şiddetli fırtına camları döverken aile fertleriyle içeride kalmak çok zor olsa gerek. Kar ve fırtına ile başlayan çok soğuk bir kış günü… Bugün, yarın ve yarından sonra yaralı bir aslan gibi içeride kalacağım. Penceremin önünde kar birikecek ve ben de belki de kızacağım soğuğa ve yaralı halime. Ama kitap okuma zevkini yakalayacağım. Kitap okuyacağım ve yatağımda yuvarlanacağım. Yazı yazmak ise; bulduğum ışık olacak. O kadar bahtiyarım ki coğrafik kaderime kızamıyorum bile. Düşünüyorum ve düşüncelerimi kağıda geçiriyorum. Kağıt da somurtmuyor. Herhalde o da yaralı halimi biliyor ki bana cilve yapmaktan geri kalmıyor. Kelimeler de aynı kışın rüzgarı gibi içime doluyor ve ben de onları yazıya geçirirken geldiği gibi uçup gitmiyor. Kendimi de ikna edebiliyorum. Çünkü bu ikna olmaz, bu açgözlü vücudu yazı olmadan başka neyle doyurabilirim ki. Nihayet ben de bir insanım. Etten ve kemikten yaratılmış ama bu et ve kemik duygularla süslenmişti. Ve bu vücut her sembol gibi düşüncelerini sadece kendisinin gördüğü bir ışık değil, başkalarına da göstermek istiyordu. Bir “Ali Ömer,” romanımdaki kahramanım idi. Ve bu kahraman başkalarını kurtarmaya adanmış bir iyilik meleği olabiliyordu. Ali Ömer, yaşadığı toplumda sefil bir şekilde yaşayanları görür. Ve onları kurtarmak için savaşa kalkışır. Mağlup olacağını bile bile savaşa başlar. Mağlubiyet artık Ali Ömer için bir kaybediş değil kurtuluşa endekslenmiş yeni bir buluştur. Toplumunu kahredenlerin çiğ ve hoyratça ezmelerini gönlü ve aklının kabullenmeyeceğinin buluşuydu.
Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.