Postmodernizm akımının önemli isimlerinden Italo Calvino, 1960 yılında yayınlanan I Nostri Antenati (Atalarımız) adlı kitabında yer alan fantastik hikâyeleriyle uluslararası bir üne ulaştı.
Gizlendin kendini aratıyorsun Bahtımı güz ettin sarartıyorsun Ufkumu simsiyah karartıyorsun Ben sana ne yaptım sevmekten başka Sen koldun kanattın yok sensiz uçmak Sığmaz insanlığa sevenden kaçmak Sıratı geçmek ten zor senden geçmek Ben sana ne yaptım sevmekten başka Çığ oldu dağlardan büyük efkarım Esen yelden uçan kuşta sorarım Yerde gökte...
“Hayata kendi cümlelerimle bakıyorum. Herkesin hayata karşı bir duruşu bir direnişi vardır. Bunu ifade ederken de kendi cümlelerini kurmalı insan. Sonuçta herkes kendi penceresinin manzarasını izler. Aforizma dolu, kimi zaman hüzün yumağı kimi zaman kırgınlık sandalı kimi zaman da haksızlıklara tavırlı olsak da her zaman insan olduğumuzu unutmamak gerek. Hayatta...
Hiç bir şey bulamadığında, Gülümsemeden geçirmeyesin o anını… Ki her ânın tebessüm eden; Koca bir hayat olsun…! İçten bir gülümseme, Mutlu ve huzurlu bir yaşamın anahtarıdır. İçten bir gülümseme, İç dünyamız güzelliğinin vitrine konmasıdır. İçten bir gülümseme, Sevgi dolu bir yüreğin; Gözlerden yansımasıdır. İçten bir gülümseme…, Yaşama sevinciyle doluyum demektir....
#OKUDUMBİTTİ . #TAHSİNYÜCEL . #KİMİMBEN Öncelikle böyle bir kitabı okumaktan müthiş bir haz duydum diyebilirim. Kitap bittikten sonra özellikle son zamanlarda, sokaktaki adamdan tutun da, gazetelerde, politikada, yazım edebiyatında Türkçenin ne kadar yanlış kullanıldığının ve kullandığımızın ayırdına varıyor insan. Tahsin Yücel kendi gençlik dönemlerinde Türkçenin daha dikkatli, daha naif kullanıldığına...
Ali Rıza Navruz ^^ “Bir dokun bin âh işit kâse-i fağfurdan” diye herhalde bu hâle denir diye düşünüyorum kendi kendime. Şâir yılgın, bitkin, mahzun, yorgun, kırgın… Ve bütün hayalleri girdaplı sulara düşmüş! Şaşırmıyorum elbet bu durumuna şairin. Hatta onu anlıyorum. Çünkü hâlâ “Mânî oluyor hâlimi takrîre hicâbım” şarkısını gecelerin koynunda...