Gergef Edebiyat Dergisi 10. Sayısı

https://www.youtube.com/watch?v=wF4edyLPyrI

Bu benim kaderim miydi..? Bilmiyorum, evet demek veya hayır demek! Bilmiyorum…. Gülüşlerimi ezen, korkularımı yenen bir his var içimde. İsyanda değilim, kabul edişte hiç değil İnsanım ben ne çok insanım. *** Düşünüyorum…. Ne çok insanım ben. Nereden mi biliyorum..? Gözlerim,  büyüyen göz yaşlarım hiç yalan söyler mi ? Annemi yitirdim...

İçimde bir hüzün, başımda duman. Çok efkarlıydım dün akşam. İçimde bir sıkıntı, canım yandı başımın ağrısından. Kederim, neşemi aştı dün akşam. * Şarkıların ritmi çok ağırdı. Duymaz oldun hiçbir şeyi, sanki kulaklarım sağırdı. Dert deryası beni çağırdı. Dün akşam, her şey bana çok ağırdı. * Yorgun hissediyordum kendimi. Dağıtmıştım sebepsiz...

Lisenin ilk yılıydı. Kanın deli gibi kaynadığı, damarlarda bir türkünün coşkuyla aktığı, insanın kendisine “delikanlı” dendiğini ilk kez ciddiye aldığı o günler… Bulunduğu kasabadan, tanıdık sokaklardan, güvenli evinden uzakta, büyük şehrin kalabalığına atılmıştı. Yatılı okul, yeni bir hayatın başlangıcıydı. Ancak bu yeni hayat, içine bir yabancılık, bir sıkılganlık tohumu ekmişti....

JOHN VERDON’UN TEPENİN LANETİ ADLI KİTABI ÜZERİNE NOTLAR ARZU ORTAÖREN … 464 SAYFA Hiçbir şeye inanma. Kimseye güvenme. Her şeyi sorgula. Oldukça sakin ve huzurlu bir kasaba olan Larchfield’in en zenginlerinden ve en sözü geçen adamı Agnus Russell; malikanesinde boğazı kesilerek öldürülür. Olay yerindeki tüm deliller kasabanın belalısı Billy Tate’e...

“Hayatta her şeyini yitirmiş kimseler vardır. Bunları sezebilmek güçtür. Konuşuruz, eğleniriz… Üzüntüsünü fark edemeyiz. O, son gücünü gerçek yönünü gizlemekte kullanır. Ve içindeki yitikliği neşeye, günlük zevklere aksettirir. Bu çabasında o kadar güç kaybeder ki, tüm insanlık bağlantılarını yitirdiğinde yıkılır. Artık onun tek arzusu yok olmaktır. Gerçekte mutluluk yitirilen değerlerin...