Doğa Küstü İnsana

​Duman çöktü dağa, yollar kapandı,

İnsanoğlu hırsla her şeye bandı.

Yeşil gitti, toprak nâr ile yandı,

Canlılar mutsuz da, dünya huzursuz.

***

​Kuşlar yuva kurmaz, dallar kurumuş,

Kurdu kuşu korku, keder bürümüş.

İnsanın aç gözü, dağı kırmış,

Canlılar mutsuz da, dünya huzursuz.

***

​Ne pınar bıraktık, ne berrak dere,

Zehirler saçıldı, göğe ve yere.

Bakmıyor ki kimse, verilen söze,

Canlılar mutsuz da, dünya huzursuz.

​Kadir Ağa Hanı, şahit bu hâle,

Kalbim der ki; dertler gelmez ki dile.

Gözü doymayanlar, vermez bir mola,

Canlılar mutsuz da, dünya huzursuz.

​Kasım Kara