Bir yer var
orada, orada bir yer;
mavi zamanın içinden sızan.
Erkene beş var saatler,
yine de gecikmiş gibi
gülüşlerin
dağılmış mavi.
İnce bir yağmur başlıyor
adı konmamış bir anda,
omuzlarıma düşen
sesin gibi.
Eksik bir şey var;
adı yok,
konmamış
aramızda
bekleyiş gibi duran.
Dudaklarında yarım bir hece,
çoğalıyor yağmurla,
düşüyor
tamamlanmıyor.
İçimde uzayan bir yol var,
sessizce ıslanan,
sonu sensiz.
Geçiyorsun içimden
gelmemiş gibi,
ama yağmurdan
bir iz bırakmış gibi.
Senden kalma her şey
ben hariç.
Ben, kendime bile
geç kalmışım.
Gökyüzü biraz eğiliyor,
akşama dökülüyor rengi,
dünya inceliyor yağmurla.
Tutamıyorum
avuçlarımda biriken damlaları,
her biri senden.
Susuyorum
çünkü bir söylesem
kırılacak mavi,
yağmur gibi dağılacak.
Ve o yer,
orada dediğim
hâlâ ıslak bir başlangıç.
Seninle başlıyor,
ben çoktan bitmişim,
o ise bensiz
yağmur
devam ediyor.
Hüseyin Sert
