Aslımız astarsız kumaş iken Şimdi her yerden yama yedik. Yırtık pırtık kara lastik üstüne Keten çuvaldan hırka giydik Türlü türlü cefa içinde iken Ne kadar yaşadık ki sefa Çırpınıp dururken dertlerde Ömrüm geçti, oldu heba Benim boğazıma düğüm olanlar Şimdi her iki boğaza köprü olur Yutkunup, tutamadığım gözyaşlarım Deryalara doğru...
D – uyan olur mu acaba diye haykırıyorum göçüğün altında, E – limden birşey gelmiyor inan ki kaldım yalnız başına, P – eşisıra geliyor ölüm haberleri şiddetli sarsıntılarla, R – uhumu terketmiş gibiydi yaşama sevincim o an ben de mi son nefesimi vereceğim dercesine sabahın ayazında, E – n zoru...
Sen kendi aklını kendine sakla Akıl verme akıl sarıca Erkan Üç kuruşa atmadın mı sen takla Biraz itil-kakıl sarıca Erkan *** Aklın uçmuş gitmiş aklın havada Balina pişirdin kızgın tavada Büyükbaş küçükbaş hepsi ovada Bizim ora çakıl sarıca Erkan *** Konuyu çok fena saptırmışsın bak Kendini iyice kaptırmışsın bak Kendine...
ŞAİRİ KİM TANIR Metin Özdoğan Bir başkadır şair Ruhu incedir Kimsenin görmediğini görür Çünkü penceresi başkadır Başka pencereden bakar hayata Şiirlerini yazarken kağıda Arkadaş olur kalem ve kağıtla Konuşur yazdığı satırla Bir başkadır şairin penceresi Başka bakar gözleri Gerçektir şairin sözleri Yazar kötüyü ve iyiyi Şair herşeye şiir yazar Şairi...
Gitmeliyim Ömrümün kaçan zamanını yakalamak için bir yerlerde Körleyip şu ipe sapa gelmeyen kalbimi bir süreliğine Gitmeliyim Hiç kimselerin tanımadığı, bilmediğim uzak bir şehire. Tek celsede boşayıp dünyayı Kendi halinde , boşvermişliğin kuş tüyü hafifliğiyle Gitmeliyim Yok sayın beni Unutu verin suretimi Bırakın da kendime ettiğim eziyetlerle yüzleşeyim Bırakın da...