AŞKLARIM

https://www.youtube.com/watch?v=4rjD0H-_oc4

Hani çoğu zaman insanların paylarına yorum olarak ve/veya kendim pay açarak “İnsan olmak çetin ve derin meseledir.” diyorum ya… İşte bir tanesini yazayım. Geceye bir not düşmüş olalım! İnsanları ne kadar duyuyor, hissediyor ve onlarla oluyorsan o kadar insansın! Ama bunun bir olmazsa olmazı var. Bunu başa kakmadan, o insan...

SÖZ BULAMAM Yüreğim bir yangın yeri, Şu gönlümde köz bulamam. Acılar yakar ciğeri, Anlatacak söz bulamam. Ne yapayım çaresizim, Ne yolum var,nede izim, Halimiz perişan bizim, Bakıp gören göz bulamam. İçin için yanıyorum, Düşmanı dost sanıyorum, Ben beni zor tanıyorum, Kabuğum var,öz bulamam. Düştüğüm şu hale bir bak, Anlım kara...

İçimde yanıyor ateş Erenler hiç sorma gitsin İnanmazsan içimi deş Beni boşa yorma gitsin Kimi yobaz kimi cahil Evet evet sen de dahil Seni bekliyormuş sahil Buralarda durma gitsin Ben bıktım cahil bacıdan İnanın öldüm acıdan Hacıdan geldi hacıdan Erenlere hurma gitsin Alparslan geldik sonlara Şahit olduk o anlara Onlara...

Kemal Yıldırım  Gece, rayların içine saklar ömrün yarasını, Demirden bir iç çekiş gibi uzar uzaklara. Her istasyonda yarım kalmış bir bakış, Her düdükte boğulur içimdeki sessizlik. Giden, ardında yalnız gölgesini bırakır, Kalan, gölgesine bile sarılamaz. Zaman, pas tutmuş bir lokomotif gibi Sürükler kalbi, çivileri gevşemiş hayallere. Pencereye düşen ay ışığı,...

Ne fırtınalar kalıcıdır. Ne de mesafeler ulaşılmaz. Gökyüzünden de, sevmekten de vazgeçilmez onun için. Kuşların kanatlarla gidemeyeceği, insanın da yüreğiyle sevgiyi bulamayacağı yer yoktur. Sahip olduğunun kıymetini bil ve unutma… Hayat; kimine kanat verir, kimine saf bir yürek… Biri gökyüzüne götürür, diğeri sevgiye… Güray Gökkaya