Ahmed ARİF – Hasretinden Prangalar Eskittim Seslendiren: Tuncay KARADUMAN

İnadına Kıvırcık Soruyor Emel Topal Cevaplıyor İNCİ YILMAZ ŞİMŞEK: Merhabalar kıymetli ziyaretçilerimiz. İnadına Kıvırcık Soruyor adlı röportaj serimizin yirmi dördüncüsü ile karşınızdayız. Konuğumuz Ekrandan Gelen Sır ve Yüreğim Çağlar  kitaplarının yazarı Emel TOPAL. Sorularıma geçiyorum böylelikle Emel TOPAL’ı hep birlikte daha yakından tanımış olacağız. Merhabalar Emel Hanım öncelikle davetimizi kırmayıp...

HALDUN TANER ÖYKÜ ÖDÜLÜBÜ KAZANAN YAZARA 25.000 LİRA ÖDENECEK.(SON BAŞVURU TARİHİ.29 EYLÜL 2023 CUMA)… Yazarlar, 1 Ocak 2022- 31 Aralık 2022 tarihleri arasında Türkçe yayımlanmış öykü kitaplarının değerlendirildiği yarışmaya kendi imzalarıyla başvurabilecek. Bunun yanı sıra yayınevleri+üniversiteler+sanat ve eğitim kurumları+meslek kuruluşları+sivil toplum örgütleri de ödül için eser sahibinin imzalı onayıyla aday...

Kırık kalpler durağında  Özlem çeker yalnız  Yüreğin Çiseliyen yağmurla  *** Sararmış solmuş  Yalnız Yapraklar  Ayrılığın resmi gibiydi Isız sokaklarda *** Uzun gecelerde Özlem kokar Yaşlı adamın yalnız gözlerinde Buğulu pencereden geçmişe dalınca öylece Şair: Kasım Kara  Şiir: Özlem  Ülke: Türkiye 

 Toplum, içinde yalnızca insanları barındırmıyor. Toplum dediğimiz zaman sadece insanları ele almak, insanlar üzerinden yorum yapmak bir hayli yanlış olur. Peki, topluma dâhil olan başka nelerden bahsedebiliriz? Hayvanlar, bitkiler, binalar hatta yollar. Yaşarken gördüğümüz, dokunduğumuz, hissettiğimiz ya da duyduğumuz her şey toplumun bir parçasıdır. Canlı/cansız fark etmeksizin her şeyi toplumun...

Eğer sürgün ederek atacaksan zindana, Önce beni yargıla suçum varsa sabit kıl, Biliyorsun sensizlik zaten zindandır bana, Sen gittikten bu yana kalmadı bende akıl, Kötü olsan hissedip yerine oldum hasta, Bu kadar mı kolaydı kırılıp küsmek dosta, Gittiğin günden beri yüreğim kaldı yasta, Gözlerimden düşen yaş buz tutup oldu çakıl....

                  Aslında hepimiz Tanrı’nın cennetinden kovduğu çocuklarıydık. Tek farkımız günahlarımızın büyüklükleriydi. Tek ortak noktamızsa hepimiz günahlarımızın bedelini ödemek için dünya denilen kara parçasının kapısına terk edilmiş olmamızdı. Rastgele serpilmiş ruhlarımız rastgele et yığınlarının içinde can bulmuştu. Sonra buna da insan denmişti. Sahi nerde unutmuştuk ruhlarımızı?  Nerde bulmuştuk? Yeryüzüne terk...