AYRILMAK YOK!
SUAT DERVİŞ
232 SAYFA
📖Allah büyüktür, her acıyı zamanla küllendirir. Yoksa ilk dakika gibi devam etse… Çıldırır insan be yahu!..
⚡️İşlemediği bir suç yüzünden 15 yıl hapis cezası alan İhsan, mahpulusluğunun 3.yılında Ankara’dan İstanbul’a, başka bir hapishaneye nakledilirken, içinde bulunduğu tren kaza yapar. Kazadan hemen önce yemek yiyebilmesi için kollarındaki kelepçeleri çözmüştür ona eşlik eden jandarmalar. Yaralanır kaza sırasında ama ciddi değildir durumu. Yaralılar arasındaki bir kadın (Sulhiye; ki o da yeni hapisten çıkmış, evine dönmektedir) “kaç der” İhsan’a “kaç”. “Hazır kelepçede yok kollarında, kaç.” Bir an bocalar İhsan ama suçsuzdur hakikaten ve gerçek suçluları bulmak, özgürlüğüne kavuşmak için tek çaredir kaçmak.
⚡️Kaza yerinden olabildiğince uzaklaşmak için yoldan geçen bir kamyonu durdurur. Deli dolu bir şoför olan Ramazan, bu üstü başı perişan ve yaralı adama yardım eder. İstanbul girişine kadar dertleşerek yol alırlar. Yazlık olarak kullanılan evlerin olduğu bir site girişinde iner İhsan. Dinlenmek ve kafasını toplamak için bir eve gizlice girer. Kimse yok sandığı evde bir sürprizle karşılaşır. İntihar etmek üzere olan genç ve güzel bir kadın.
⚡️İntihar etmek üzere olan bu genç kadın, herkesçe tanınan ünlü ses sanatçısı Leyla Güzel’den başkası değildir. Şan, şöhret uğruna eşi ve kızını terk etmiş olan Leyla, o gece küçük kızının, Ayla’sının ölüm haberini almıştır. Sırf ihtirasları uğruna geride bıraktığı yavrusunun ölümünden kendini sorumlu tutmakta ve yaşamak için bir nedeni kalmadığına inanmaktadır artık.
⚡️İhsan, Leyla, Ramazan ve Sulhiye’nin bir tren kazası sonucu kesişen yolları. Birbirlerine derman olmak isteyen dört yaralı yürek. Herşeyi çözüme kavuşturmaları için aldıkları karar; “Ayrılmak Yok! “
⚡️Eski Türk filmleri tadında, son derece akıcı bir hikaye. Bu dört insanın birbirine verdiği destek, tüm olumsuzluklara rağmen umuda tutunmaları, Sulhiye ve Leyla üzerinden kadınların yaşadıkları acılar. Bir kaçış hikayesi. Bu kaçışla beraber bir adalet arayışı, vicdan muhasebesi, tesadüfler zinciri. Kaderin, bambaşka iki insanı biraraya getirişinin ve verdikleri çetin mücadelenin yolculuğu. Uzun zaman olmuştu Suat hanımın o zarif kalemini okumayalı. Su gibi aktı satırlar. Tavsiyemdir; okuyun, okutun lütfen.
⚡️Kitabın sonunda Serdar Soykan kaleminden açıklamalar yer alıyor. “Filiz Hayatlı” başlıklı bu açıklamada, Suat hanımın dönem dönem farklı isimlerle yazılar yazdığı, bu eserinde onlardan biri olduğuna dair bilgilendirmeler mevcut. 1966 yılında Tercüman gazetesinde tefrika edilen bir eser Ayrılmak Yok! “Fosforlu Cevriye” ve “İki Kadın İki Aşk” adlı ustalık eserleriyle aynı soydan diyor Serdar Soykan bu hikaye için. Farklı isimlerle yazma sebebini de Suat hanımın dilinden şöyle açıklamış:
-“Birçok müstear ismim var. 1943-44’ten beri çok defa, çok değişik isimlerle yazı yazdım.”
“Niçin?”
“Hayatımı kazanmak için. Çünkü imzamla yazdığım yazıları kabul etmiyorlar.”
Yine başka bir söyleşi de şöyle diyor Suat hanım;
-“İsmimi en verimli çağımda memleketimizdeki okuyucularımıza duyurmama mani olanlar şimdi benim binbir takma ismimin peşine düşsünler. Türk ismi kalmadı değil ya, yeni bir yazar daha yaratırız. Ama ben yazı yazmaktan yılmam.”
‼️O halde bizim yapmamız gereken, onu yok sayanlara inat Suat Derviş kalemini okumak ve tanıtmak.‼️
📖Sen onun narına yanmışsın.
📖Ölüm gelmeden evvel her şey olabilir. Her gün iyi bir şeyin başlangıcı olabilir. Mesele isteyebilmekte.
📖İnsanlar için biri maddi diğeri manevi iki ölüm vardır. İkincisi birincisinden daha kati bir ölümdür. İnsanlar arkalarında kendilerini düşünecek kimse kalmadığı zaman ölürler. Asıl ölüm de budur.
📖”Artık ayrılmak yok” dedi İhsan. Genç kadın ona hayretle baktı. “Ne zamana kadar?” diye tekrarladı. “Evvela siz sükûnet buluncaya, kendinizi öldürmek fikrinden vazgeçinceye kadar.”
LÜTFEN KİTAP OKUYALIM!!!
Arzu ORTAÖREN
