Her Şeye Yetişemem

“Her Şeye Yetişemem”

Bunu söylemek bile zor geliyor bazen. Çünkü dünya hep daha fazlasını istiyor. Daha hızlı olmamı, daha güçlü durmamı, her şeye aynı anda yetişmemi bekliyor. Ama ben öyle biri değilim.

Bazen sadece yoruluyorum.

Bazen hiçbir şey yapmadan durmak istiyorum.

Bazen iyi olamıyorum.

Herkes koşarken durmayı seçtiğim oluyor. Çünkü durmazsam kendimi kaybediyorum. Hayat benden hız istiyor ama içim yavaş. Kalbimin ritmini bozmak istemiyorum.

Her mesajı cevaplayamam.

Her beklentiyi karşılayamam.

Her gün aynı gücü gösteremem.

Bu bir eksiklik değil.

Bu, benim sınırım.

İnsanlar “biraz daha çabala” dediğinde, içimden sessizce “zaten çabalıyorum” diyorum. Kimse insanın içindeki ağırlığı dışarıdan göremiyor. Görünmeyen yorgunluklar da var.

Bazen geri çekiliyorum.

Bazen susuyorum.

Bazen anlatmıyorum.

Bu bir kaçış değil.

Bu, kendimi koruma hâli.

Her şeye yetişemem ama samimiyim.

Yapabildiğim kadar varım. Yapamadığım yerde dürüstçe duruyorum.

Belki geç kalıyorum hayata, insanlara, kendime…

Ama bilerek kırmıyorum, bilerek eksiltmiyorum.

Herkes mutlu olmak zorunda değil.

Bazıları sadece incelmeden yaşamaya çalışır.

Her şeye yetişemem.

Ama kendime yetişmeye çalışıyorum.

Ve şimdilik, bu bana yetiyor.

Serpil DEMİR