BEKLE BENİ-ZÜLFÜ LİVANELİ

 

 

 

1946 yılında Konya’nın Ilgın ilçesinde doğan Livaneli’nin romanları, 30 dilde yayınlanmıştır. 1972 yılında fikirlerinden dolayı askeri cezaevinde yatan yazar 11 yıllık sürgün hayatı yaşamıştır. Kitaplarının yanı sıra yapmış olduğu besteleriyle birçok ödüle layık görülmüştür. Başta Serenad olmak üzere, Leyla’nın Evi, Kardeşimin Hikayesi, Huzursuzluk, Mutluluk, Kaplanın Sırtında Balıkçı ve Oğlu, Son Ada gibi birbirinden güzel eserleri bulunmaktadır.

 

Bekle Beni adlı bu kitabında sanki Selim ile eşi Leyla’nın aşk hikayesine tanık olacağınızı düşünürken bir anda kendinizi aslında 68 yılları Türkiye’sinde yaşanan haksız hapishane hikayelerinin içinde buluyorsunuz. Livaneli’nin güçlü kaleminden okuyacağınız bu eseri, benim gibi yazardan beklentinizi yüksek tutmazsanız severek okuyacağınıza emin olabilirsiniz. Fakat bana göre kurgu açısından çok tatminkar olduğunu söyleyemem. Sanki bu defa biraz ticari kaygı güdülerek yazılmış gibi düşündüm. Kitabı sevmediğimi söyleyemem ama çok daha iyi olabilirdi.

 

Şunu ifade edebilirim ki yazarın okuduğum tüm kitaplarının sonunda okuduğum için çok mutlu olurdum ama bu sefer neden böyle yazmış diye düşünmeden edemedim. Belki de siyasi tarafa çok dokunmadan düşüncelerini dile getirirken anlatmak istediğini okuyucuya çok geçirememiş olabilir. Yine de her şeye rağmen ülkemizin en önemli yazarlarından olan Zülfü Livaneli’nin bu kitabını da herkesin okumasını ve kendi içinde değerlendirmesini öneririm.

 

 

Sartre’ın, “Başkaları cehennemdir,” sözüyle de çelişmiyordu bu; çünkü yaşamınız boyunca size değenlerin bazıları cehennemi yaşatır -ayaz da titretir, demir parmaklıkların ardında çürütür- bazılarıysa cenneti sunar; sıcacık bir kucakla sarar, masum bir gülüşle hayata döndürür. (Sf:32)

 

Hayvanlar öldürür, parçalar ama acıyı bir amaç haline getirmez. İnsansa bu dünyada hem mucit, hem kurban hem de cellat. (Sf:56)

 

Cehalet, bilgiyi; karanlık, aydınlığı boğuyordu bu topraklarda. (Sf:96)