Gördüğüm bir fotoğraf beni derinden etkilemişti. Bir çocuk oyun oynamış eve dönüyor, yaşlı bir teyze yükünü almış yola düşmüş. Bu iki kişi yolda karşılaşıyorlar. Altına da çok anlamlı bir not düşülmüş. “Biri geçmişine, biri geleceğine bakıyor.” diye. Belki bu fotoğraf karesiyle karşılaşanlar vardır. Belki öylece bakıp geçtik belki benim gibi büyük tesir altında kaldınız.
Evet hiç aklımdan çıkmıyor çünkü geçmişe bakacağımız yaşlarımıza yaklaşıp geçmiş uzadıkça korkular üşüşüyor içimize. Bir mevsim nasılsa insanoğlu da bu mevsimler gibi döngüde yaşıyor. Bir farkla… Bizim ömrümüzde bu mevsimleri bir defa yaşıyoruz. Dünyaya gelip tekrar gidip yeniden dönmüyoruz. Sadece bahar yaz sonbahar kış ömrümüz.
Hayatın bize kattığı tecrübeleri bir dahaki bahara deyip heybemize atmıyoruz. Önümüze gelen sonbaharda aldığımız derslerle giriyoruz. Ama asla geçmişe gidip düzeltemiyoruz o acıları, üzüntüleri, ihanetleri ve tecrübeleri.
En çok üzüldüğümüz şey, sevdiklerimize ayıramadığımız zaman, para kazanmak için ziyan ettiğimiz ve onları kazanmak için bozduğumuz sağlığımız. Anı yaşamadan başkalarının isteklerini yapmak ya da hatalardan geç dönmek vs vs. Çoğaltılabilir elbette bunlar. Mesela eşinden ayrılmış çoğu çifte sorduğumda; bu evlilikte en pişman olduğun nedir? Veyahut boşandığına pişman mısın? diye sorduğumda aldığım cevap neredeyse hep aynıydı. “Hayır pişman değilim ve tek pişmanlığım neden daha önce boşanmadım oldu.” dediler. İşte verdiğim bu örnekte olduğu gibi geç kaldığımız ve geç gelen aklımızla bu hayatı keşke yeniden yaşayabilseydik.
Hayat tecrübelerini bizimle paylaşan büyüklerimizin söylediklerini kulak ardı ederken ki vurdum duymazlığı onların yaşına geldiğimizde de gösterebilseydik keşke.
Anlatmaya çalışıyoruz şimdiki gençlere ama anlayamazlar elbette yaşamadan. Fakat ben bir kez daha söylemek istiyorum. Lütfen hayatınızı yaşayın. Dünyada kalacak hiçbir nimet için hayatınızı, enerjinizi canınızı boşuna harcamayın. Temel ihtiyaçlar dışında lüks için, zenginlik için ömrünüzü heba etmeyin. Ömrünüzün sonbaharında değil sadece her mevsiminde anı yaşayın…
Anlayamadım, anlatamadım, günün gecesi, gecenin günü, doğuyor gecelerime, batıyor ömrümün sabahları, bir anlamsızlık düşüyor, hece hece, gece gece, yaşam ne garip bir şey, neyi sarsam saklasam, yabancı, yaban, anlamsız, düşünüyorum, öyle kanatsız bir kuş gibi, kırıklar içinde, anlamın zerresi yok, öyle yaban, yabancıyım ki, kendi kendime, bir püf noktası, aynaya...
YER Gündüzün kahırları durmadı Akşamın heybesine akmaya başladı Akşam..Karanlık…Siyahlık.. Kırık hayallerimle,yola koyulduk Sessiz sahilin,çakıl taşlarında Beynim de,deli dolu uğultular Yüreğim de,boynu bükük hüzünler Adımların,hedefsiz gitmekte Kırık dökük,kimsesiz sandallar arasında Arada bir balıkların hıçkırığı Ay’ın,yıldızlarla,Denizde ki raksı Sessizliğin ortasında Kahırların altında Hedefsiz ayakların,adımlarında… Az ötede cılız bir ışık Bir kaç gölge...
Doğum günün kutlu olsun Tarık Akan Doğum günün kutlu oldun Tarık AKAN TARIK AKAN Duygularım geldi dile İşte böyle Tarık Akan Kemal Sunal, Serengil’e Selam söyle Tarık Akan Denizlere, Mahirlere Cüneyt Arkın denen ere Onurlu tüm yiğitlere Selam söyle Tarık Akan Ozanımız İlhan Berk’e O Yaşar Nuri Öztürk’e Ve bilhassa...
#okudumbitti #janeausten #emma #alıntı #kitapyorumu “Biliyor musunuz, insan alıştıktan sonra karşısındakinin kusurlarını görmez oluyor.” “İnsan ruhunun, ilginç durumlardaki kişilere karşı bir yufkalığı vardır. Örneğin, evlenen ya da ölen genç insanların her zaman iyiliği konuşulur.” Ingiliz yazarı Jane Austen’nin kalemi ile” Emma”kitabı sayesinde tanışdım ve sevdim. Gerçi dönem kitaplarını okumayı severim....
Geceye soruyorum seni, Yine cevapsız çınlıyor adın. Bir şarkı gibi dönüyor içimde, Ama artık dans etmiyor kalbim. Gözlerin hâlâ üzerimde, Ama ben başka bir rüyadayım. Kalbim mi kırıldı, yoksa özgür mü oldum, Anlamıyorum, ama parlıyorum hâlâ. Aşk dedin, ateşti belki, Ama ben küllerimle makyaj yaptım. Her darbeden sonra aynaya baktım,...