Kasım Kara
…
Göz göze gelince bir içten selam,
“Nasılsın, iyi misin?” demek zor değil.
Bir tatlı tebessüm, iki kelam,
Gönül kapısını açmak zor değil.
Yaşlının elinden tutup yürümek,
Yetimin, öksüzün yüzün güldürmek,
Sevgiyle, şefkatle yüreğe ermek,
Bir hayır duasını almak zor değil.
Hastanın hatırını sorup aramak,
Sızlayan yaraya merhem olamak,
Düşenin koluna girip tutunmak,
İyilik yolunda koşmak zor değil.
Güzel günlerin o yüzü hürmetine,
Uzat elini darda kalmış birine.
Sevgiyle dokunup kalbin derine,
Umutla bakışmak inan zor değil.
Doğayı, toprağı, yeşili koru,
Kirleten var ise uyar her kulu.
Canlıya merhamet, insanlık yolu;
Her cana kol kanat germek zor değil.
Kadir Ağa Hanı, Çukurçayır’ı,
Unutma geldiğin o öz bayırı.
Bilesin dünyada şerri, hayırı,
Güzelikte yarışmak inan zor değil.
Bölüşsek ekmeği bereket taşar,
Aşk ile yürüyen dağları aşar.
Gönülden sevenler hep mesut yaşar,
Kardeşçe kucaklaşmak zor değil.
Rüzgâr gibi geçer şu fani ömür,
Ne mal mülk kalır ne elmas ne kömür.
Yüreğinde sevgi açsın bir ömür,
Hoş bir seda bırakmak zor değil.
İnsanım diyene bu en doğal iş,
Yüreğe dokunup iz bırakış.
Zor olan vicdansız, meymenetsiz bakış,
Adam gibi insan kalmak zor değil.
Kalbim der ki , sözün mert olsun,
Sevginin tohumu kalplere dolsun.
Kötülük sönsün de iyilik bulsun,
Gönüllerde taht kurmak zor değil.
