YAŞADIKÇA ÖLMEK

Ben sakladım yaşamın elini, 

Değsin dedim be, yaraları kapatsın. 

Değdimi…. 

Hayır hayır! 

Bir iyiliğe bin tokat gönderdi.

Zihnimin tahrip olduğu zamanlar

İyi olan ne varsa yerle bir oluyor

Bir yaşamı değiştirecek bin aklı olan bir beyin arıyorum..!

Uzun zamandır sorduğum soruları, ben de nasıl cevaplayacağımı düşünüyorum ve kimseye soramıyorum.

Ve tahrip olan ne varsa onarmadan gidemeyeceğim bir yol var önümde

Düşünceler bir bir düşerken en azından ben sağlam kalmalıyım yaşamın içinde kendimi onararak.

Ve bin feryadı hatırlasın diye bir damla akacak gözyaşını bekliyorum.

Yuvasından çıkarken, öyle özgürdü ki

İmrendim süzülüşüne

Kahverengi gözlerimle seyrettim, imrendim düşüşüne

Bir damlaya bin ömür sığdı.

Ağlamanın en çok bana yakıştığını daha nasıl anlatabilirim.

Bazen tiksiniyorum yer yüzünde olanlardan, kaldırıyorum başımı gökyüzüne ve Oh be diyorum

Tam dün geceki yerde şu  yıldızlar

Beni sevdikleri çok belli

Ben uyusam onlar sönecek

Onlar gelmese ben öleceğim.

O anlarda buralarda bir gün daha yaşamak benim için zafer değil,

Her güldüğüm gün mağlubiyetim diyorum.

Çaresiz direniyorum bu hiçlik sokağında

Her kötülükte yüreğim yanıyor 

Gönlüm nereye otursa kirleniyor

Ruhumun en talan halini yaşıyorum

Kalbim  en eski hayalleri giyiniyor

Böyle istememiştim diyorum

Ömrümün en hüzünlü zamanı 

Son bahar rüzgarları;

Nasıl da uçuruyor,

Gül dalından  güzel kokuları.

Ve ben;

İlk bahara tekrar kavuşmayı hayal ediyorum.

Diyorum dünya çok güzel bir yer ama….

Ben çocuk olursam ve tüm çocuklar bana doğru gülerek koşarsa ve beni severse….

Dil Aver Karagöz (Gönle giren şair//Öksüz şiirlerin babası)

Tatlı düşler 

Düş’ü Alevli paltosuz şiirler