Vicdanını Yitirenler

​Kasım Kara 

​

İnsanlık bağını kendi koparan,

Gündüzü karanlık,

 Her yeri viran,

Parayla yatıp da kalkanlar gördüm.

​Reklamla süsleyip boş dünyasını,

Unutmuş insanın gerçek yasasını,

Çıkara bağlamış tüm davasını,

İyilikten mahrum kalanlar gördüm.

​Ego tavan yapmış, kibri diz boyu,

Kaf Dağı’ndan bakar, bulanık suyu,

Sanki o yaratmış huyu ve suyu,

Havadaki başı sarkanlar gördüm.

​Gösteriş uğruna ömür tüketen,

Gönül bahçesine dikenler eken,

Aslında bir hiçken, kendini dev sanan,

Ateşle dünyayı yakanlar gördüm.