Saçlarında tel tel beyaz aklar
Hazandı her sonbahar’da düsen
Yıllar yılları kovalarken peşi sıra
Av önde avcı arkada durmadan
Saplanmıştı sevda oku derinde
Yüreğine; henüz on yedisinde
Sürgün anlara gebeydi el kapıları
Ekmeğin gurbet yolcuları umuda
O is senin bu is benim koştun
Mekanlar dardı sevgilere bilemedi
Evde bilmem kaç çocuklu ana
Ve kumar tutkunu bir baba
Dün bu gün yarın bitti bitecek
Düsen her damlada kanarken yara
Sabır ya sabır doksan dokuz imam
Ölümün yolu nerden geçer mezarcı
Düzelir dediler acıyı çekmeyenler
Geçermiş bekle bitermiş düzelirmiş
Kapanır köşe başındaki meyhane
Bittim, saçımdaki her ak telde
Adimi kendim bildim sevdim
Yasamak kanasa da göz ucumda
Gurbetlikler mi dedin tuzum biberim
Şimdi gülüyorum yıllara inadına
Cemal Karsavran
