EDEBİYAT

BEN DE ŞU HAYATIN NESİNE GELDİM Abidin FAKIOĞLU … Ben de şu hayatın nesine geldim Sıra sıra dertler ruhumu gerdi, Gülmedi talihim yüzüm gülmedi Ben de bu dünyanın nesine geldim. Sen gönül bahçemde solmayan tek gül Biçare düşmüşte özlüyor gönül, Gelsen kalan hayat bana bir ödül Ben de şu hayatın...

GÖNLÜMÜN PRENSESİ Tekin Çakıcı … Gönül bahçemde gülümdün Damarımda kanımdın Dolaştıkça canıma can verirdin Gülerdi o güzel gözlerinin içi Baktıkça gözlerinin içine Ruhuma neşe salardı gözlerin Her seferinde divane gönlüm Aşkı bir daha bir daha tadardı Kalbim küt küt atardı Yaşardım o muhteşem heyecanı Ne güzel günlerdi o günler El...

YAĞMUR YAĞIYOR VE SEN YOKSUN /İki Gönül Arası…/ Ali Rıza Navruz … “Canıma bir merhaba sundu ezelde çeşm-i yâr, Şöyle mest oldum ki; gayrin merhabasın bilmedim!..” “Koynuma, Başakları yıkayan yağmurunla yağ” dedin ya; işte hep bu yüzden yağmurun oldum bulutlardan çıkıp koynuna düşme umutlu… Hep, bir tutam navruz gülüşünle çıkıp...

Sonunda ve nihayet yıllarca düşlediğim kitap ellerime düş gülü gibi düştü. Bu bir “araştırma-inceleme türünden çalışmamdır dostlar. Türk Müziğine aşkımdan dolayı düştüğüm yolların kaldırımlarından topladım tek tek bu dilruba şarkıları. Sonra da, araştırma türünde ikinci kitabım olarak şu anda yüreğimin üzerinde. Yüreğimin üzerinde ve nabzımı dinlemede… “Deveyi düzde, sürmeyi gözde”...

Küpeşteden seyrettiğim yosunlar; Başı olumlama, sonu yitiklik çağrışımı. Bırakırsak rengini bir kenara, Atarsak yıllanmış dalgaları torbaya; Çapaklı bir yaşam hevesim olduğunu Not ettikten sonra dümene, Sonatlara vizesiz girilir, Uyarısıyla çalan kemanların kollarında Sonsuzluk ritmine kulak kabartırsak, Soyutlarsak kısaca, Gelip geçişini gözlerimin odağından alımlı; Bir deli bir akıllı, Bir divane bir...

Kış bitti ardından ilkbahar geldi Gerekeni yaptı canım Türkiye Ay yıldızlı bayrak gibi yükseldi Şerefim şöhretim şanım Türkiye Onlara gereken dersi verince Hava bile güzelleşti serince Gelin düşünelim biraz derince Seninle geçecek anım Türkiye Para olmuş para bunların dini Bilirim çakalın yattığı ini Bir kez daha hatırlattı kendini İşte böyle...

Gençliğim ve bugünüm baktıkça Neler değişmemiş ki hayatımda Bir gülün hayatı gibi her yıl aça aça Sonra her yılın sonunda sola sola Devam etmişim yalanlarla dolu Hayata Hayat kah yere vurmuş kah kaldırmış başımı Kuşkuları hiç bitmemiş kafamda Yarınlar ne getirir ne götürür Hiç bilinmiyor ki bu dünyada Sanki hasbelkader...

Ah gençlik diyemediğim Giydiğim kefeni gelinlik sandığım Çaresizlik içinde boyun büktüğüm Elalem ne der’in yazdığı alın yazıma Anamın ve babamın attığı imza Kaderime razı geldiğim Evliliği evcilik sandığım Ağlamanın ve sızlanmanın Fayda etmediği Bu kapıdan geri, ölün girer dedikleri Gitsin de, geri gelmesin dediğim Ama yarası hiç kapanmayacak Çocukluğumu benden...

-Bu Bir Anı Yazısıdır-    Sosyal medyada tanışıp, iletişim ve sosyal ilişkileri olumlu yönde geliştirdiğimiz bir dostumdan, okurumdan bahsetmek istiyorum. Gıyabî olan dostluğumuzu vicahiye yıllar önce çevirmiştik.Ve birçok alanda hasbihalimiz devam etmektedir. Emekli olsa da emekleme dönemini çoktan aşmış, iyi bir okur, gözlemci, sorgulayıcı, ressam ve seyyahlığı ile dikkatimi çekmiştir....

Şimdi kardeşlik, dostluk özgüvene dayalı empati zamanı. Ötekileştirilmiş, kenara itilmiş, hakları gasp edilmişleri, içselleştirme zamanı. Millet olarak ulus devlet olabilme bilincine sahip çıkarak ülke genelinde ve bütünüyle yerel idarelerde kardeşliği, barışı ve huzuru yeniden tesis etme zamanı. Şimdi adalet, milli eğitim, gençlik, sorunlarını geciktirmeden çözüme kavuşturma zamanı. Mülteci göçüne, dışarıya...

Kalemin kudreti yüreklere yazılırsa kalemler dile gelir,gönüllerde konuşur, konuşan diller özlerde susar. Susarsa yürek yazar dünyanın ikliminden, hayatın içinden,gözler dünyayı seyreder seyrederse kendini seyredemez. İnsan koşar koşarda bir kendine yetişemez,yetiştği yerde kablolar kopar, kalem gönül dilinde telleri bağlar,gönül telinden dünya iklimine düşen söz sevgiydi. Ne kadar doğru ne kadar yanlış...