EDEBİYAT

“””””” Ali Rıza Navruz “Hastayım ümmîd-i sıhhat çeşm-i bîmârındadır Bir devâsız derde oldum mübtelâ sevdim seni.” Diyelim ki ey Deliban; Sen de Şeyh Galip gibi böyle bir aşka, derde dûçâr oldun. Ve diyelim ki; böyle bir derdin müptelâsısın şu an… İşte bu halde de sıhhat senin ümidinse eğer; o ümit...

Anadolu’da üniversiteleri dolaşıyoruz. Her üniversite savaştan çıkmış gibi… Savaştan çıkmış üniversiteler sadece taş bina vasfında… Profesörlerimiz de bilimin perhizi içinde… Olmayan ilime ve bilime karşı sevgi saygı da bitmiş… Endişe içindeyiz… Üniversiteler, boş geçen günlerle kan kaybetmeye devam ediyor. Çırpınış ve feryadımız bilimle ilmin yokluğuna… Kaybolan ilimle üniversitelerimizin kapıları adeta...

CAN CANA MUHABBET “”” Ali Rıza Navruz İstersen eğri otur ama, doğruyu söyle bana; daha hangi bir kör olası vakte kadar gamze gücü taşımalıyım yüreğimin derinliklerinde? Hangi vakte dair; gönlümün o uçsuz bucaksız derin vadilerinde dizginsiz taylar koşuşturmalıyım söyle? Kör şeytan diyor ki; onu öldürrr! Yooo hayır, beni gıcık eden...

İLK YAZ GECESİ /Mensure/ ^^ Karanlığın koynundan çıkıp her gün doğuyor güneş. Ve sonra da batıyor Gamzekız. Arasında sıkıntılı saatler. Belki yavaş, ama geçiyor. Devamlılık süreci içinde zamanı; mazi, hâl ve istikbal parçalarına bölmek geliyor içimden! Bölemiyorum… Canım sıkılıyor nedense, çok şeyler yapmak istiyorum, ama imkânsızlıklar bir Erciyes gibi yükseliyor...

Severek yazdım. Severek yazdıklarım kabul görür müydü? Yazarlık, sonucunu bilmek istemediğim bir vazife oldu. Bahis konusu olan vazife bir ayaklanma değil elbet. Kendini bulmak ve karanlıktan kurtuluş için… Yoksa hükmeden karanlığın vahşi gururu içinde eririm. Bu benim derdim elbette. Peki, benden evvelkiler ne yapmıştı? Yapılanları kabul etmek zordu. İsyan etmek...

21 MART ‘NEVRUZ BAYRAMI’ ‘DÜNYA ŞİİR GÜNÜ’ VE DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ… ^^^^^ Ali Rıza Navruz ‘Kapıdan baktırdığı’, üstelik de ‘kazmayı küreği yaktırdığı’ içindir ki pek çok insanımız tedirgindir Mart ayında. Fakat ben çok severim Mart ayını. Belki de bu ayda ben, beni bulduğum içindir bu sevgimin sebebi. Evet; ben olan Nevruz vardır...

– Sulu sepken bir yağmur gibisin Sorumsuz bir yangın sonrası Avuntu niyetine ıslatan Islattıkça daha bir yakan Varsın gönül, külden kefenini giyinsin. *** – Niyetim yakarken yanmaktır. Bilesin güneşe özentiliyim. Niyetim aşkla harmanlamaktır. Kaç boyut değiştirdim bir katre mut için, Haberin yok! Ben kendime cin, sana periyim. *** – Pasımı...

ÇANAKKALE’M Çanakkale’sin sen, can kale Söylesene! kim bırakır seni meçhule Türk istikbalinin başlangıcısın sen Kurtuluş için yakıldı o meşale *** Bitmesin umudun, düşmesin çehren Türk’ün elinden kim alabilir seni sevhen İstiklal’i ölüme kısas tutup Varken onbeşin de bile, uğruna can veren *** Yüreğimize yazıldı, vatan diye adın Ne önemi var,...

Gönüle hicran düştü,, Kahırlar dertlerin çilesine vurgun.. Kederler hazana dönmüş yönünü Bir teselli arar kaleme dost,, Sözler dilde yorgun.. Kalbe vurgun olmuş acılar,, Satırlara feryat olmuş ince ince.. Gönül derbeder bilmem nedendir,, Anlamı müşkülde sözlerin,, Şarkılar hangi dildendir..? Mazi kalbimde bir yara,, Dönüp bakarım geçmişe ara ara.. İçimde eski bir...

Derbeder bir yaşamım oldu. Başı kesik gençlikten sonra da derbederdim. Etrafımdaki herkes keyif ve yaşamın zevkindeydi. Herkes mutlu bir patron gibi para kazanıyordu. Ben sadece yalnız ve tek başına yaşıyordum. Ben tek başıma kalırken, hokkabazlar sıra gecelerinde dolaşıyordu. Birbiriyle yardımlaşıyor ve birbirine yardım için koşuyorlardı. Dışarı çıkmak… Dışarı çıkıp da...

Su gibiydi endamı, kor gibiydi saçları  Tükenmez sevgisiyle arşın nuru ışığım  Sinemde dansa kalkar onun parmak uçları  Berrak buğulu beyaz ellerine âşığım  Gözleri cennetimin yollarına kademdi  Sevdanın ilelebet şehrengizi Didem’di  *** Bakışları ömrüme zemheride bahardı  Semayı arşınlayan kuşlar meftun sesine  Dicle’de yüzen yüzü mehtaptan önce vardı  Güneş ve ay sırayla...