enflasyonemeklilikötvdövizakpchpmhp
Adana
Adıyaman
Afyon
Ağrı
Aksaray
Amasya
Ankara
Antalya
Ardahan
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bartın
Batman
Bayburt
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Düzce
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkari
Hatay
Iğdır
Isparta
İstanbul
İzmir
K.Maraş
Karabük
Karaman
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırıkkale
Kırklareli
Kırşehir
Kilis
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Mardin
Mersin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Osmaniye
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Şanlıurfa
Şırnak
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Uşak
Van
Yalova
Yozgat
Zonguldak
EDEBİYAT
AŞK YAZARI MUSTAFA ÇİFCİ … Dışarda yağmur, içimde bir boşluk vardı…Camdan süzülen yağmur tanelerine takılı kalmıştı gözlerim,O an dile gelmeyen, bir türlü söyleyemediğim duygularım vardı.Dört duvar arasında sıkılır gibi, kendimizi yağmurun kucağına atmıştık.Islanırken damla damla,Yüreğimden uçup giden düşlerim vardı.*Mevsim sonbahardı.Dökülen yapraklar bana yalnız yaşayan kadınları anımsatıyordu.Sessizce yürüyorduk konuşmadanSanki ikimizde başka...
Kasım Kara … Kalbi cam kırıkları gibi paramparça… Emekli neyi tutsa elinde kalıyor. Bir yanda bitmez tükenmez, Sicim gibi zamlar; Diğer yanda çarşı pazar ateş pahası… … Cebindeki üç kuruş maaş, Ay sonunu görmeden eriyor. Sabahın köründe başlar kuyruklar, Kimi ucuz ekmek peşinde, kimi et… … Ömrünü verdiği topraklarında, Emekliye...
Kasım Kara … Ne fırtınalar gördü bu yürek, Meğer ne zormuş insana güvenmek… İlk başta her şey bir masaldı, bir düş; Karakışlar bile bize gelirdi hep gülüş. Zamanla değişti renkler, bozuldu bu gidiş, Vay be, bu da mı geldi başa? Oldu! Dost sandıklarımız hayal kırıklığına uğrattı, Vay be, bu da...
UMUT UÇAR … Bazı insanlar kıymetinizi, siz yanlarındayken değil; yokluğunuzla yüzleştiklerinde anlar. Hayat, insana en ağır derslerini çoğu zaman en çok değer verdiği insanlardan verir. Bazen bütün samimiyetinizle birinin hayatına dokunur, onun yükünü hafifletir, sessizce yanında durur ve hiçbir karşılık beklemeden elinizden geleni yaparsınız. Kırıldığı yerde teselli, yorulduğu yerde omuz,...
Buralar sanal dünya; doğruyu yanlış, yanlışı doğru yapar. Bir bakarsın feleğin şaşar. Beğenilmek, güzel görünmek oldum olası insanoğlunun aklını çelmiştir hep… Onay almak, değerli olduğumuzun hissettirilmesi içgüdüsüyle yanıp tutuşuruz adeta… — Bugün ne kadar güzelsin. — Saçların ne kadar hoş görünüyor. — Makyajın çok güzel olmuş. — Ateş ediyorsun. —...
İnsan ilişkilerinin görünmeyen bir terazisi vardır. Bir kefesinde sevgi, diğerinde beklentiler durur. Sevgi ağır bastığında insan, karşısındakinin eksiklerini anlayışla karşılar; bir hatanın ardındaki nedeni düşünür, kırıcı bir sözün arkasında belki de anlatılamamış bir acı olduğunu hisseder. Ancak beklentiler ağırlaşmaya başladığında, aynı insanın daha önce görmezden geldiği ayrıntılar birer birer gözüne...
Kasım Kara … İyilikten, güzellikten yarışmalı insan, Düşene el uzatmalı, Yarasına merhem olmalı, Yüreğine dokunup, Kalbinde iz bırakmalı. … Hayat dediğin bir kısa nefes, Kırılmasın kimse, dolmasın heves. Gönül kapısını açık tutmalı, Karanlık geceye bir ışık yakmalı. Ne mal kalır geriye, ne de bir mülk, Şu fani dünyada sevgi...
Aşk Yazarı Mustafa ÇİFCI® … Bugün tam yağmurda çıkacağım sokağaIslanmaktan korkmam zatenKurşun gibi gelse de yüzüme damlalarBen yağmurun tam göbeğine yürüyeceğim…Bırak ıslansın her yanımTepeden tırnağa,Sırılsıklam olayım…*BiliyorumNe kadar yürüsemde yağmurun altındaNe kadar ıslansa da bedenimSu degmeyecek içımdeki yalnızlıgaRuhumdaki kanayan yaralaraKimsenin bilmediğı acılaraBen yine kendi ellerimle sileceğim gözyaşlarımıKimse fark etmeyecek öksüz bakışlarımı…*Yalnızlık...
Ali Rıza Malkoç … Bir müzisyene, icra ettiği sanatın yerleşik kurallarla çeliştiği gerekçesiyle mahkemece edebiyat kitabı okuma yükümlülüğü getirilmesi; eğitici ve onarıcı adalet ilkelerine uygundur. Ancak terazi dengede durmalıdır; adalet önce yargının kendi mensuplarında tecelli etmelidir. Üst yargı mercileri, Yargıtay veya Anayasa Mahkemesi kararlarıyla açıklanan, “Keyfilik” tespitleri, vatandaşın hukuk...
Bizim yeşilimiz görülmeye değer gerçekten. Bunca yeşilliğin ve şelalelerin arasında bir de yemek molası vermeyelim mi? Yemek için Maşukiye’ye doğru yol alırken adının ilginçliğinden bahsettik. Hikâye işte; Aşuk ve Maşuk, birbirlerini çok seven iki sevgiliymiş. Aşuk’un gözü Maşuk’tan başka hiç kimseyi görmez; baktığı her yerde onu görür, duyduğu her seste...
Kaybettiğimiz insanı yeniden bulmanın zamanı gelmedi mi? İnsan, ne zaman kaybetti karakterini? Bir sabah uyandığında mı, çıkarlarının peşinden koşarken mi, yoksa doğruların bedelini ödemekten korktuğu gün mü? Belki de karakter dediğimiz o görünmez hazinemizi, küçük küçük tavizler vererek kaybettik. Önce bir gerçeği susturduk, sonra bir yanlışa göz yumduk. Ardından menfaatlerimizi...