EDEBİYAT

Halide Halid                                                                 DÜNYA Müslümanın acısıyla besleniyor. DÜNYA ölümden haz alıyor. DÜNYA zalimlere dost, adaletlilere düşmandır. DÜNYA şerefin “torbasını” gizli “dikişlerle” dikiyor. DÜNYA şerefsizle “sevişiyor”, şerefliden “boşanıyor”. DÜNYA yalanla süslenmiştir. DÜNYA vicdansızların kölesi, vicdanlıların efendisidir. DÜNYA mankurtları seviyor. DÜNYA asma köprüye benziyor. DÜNYA ahlaksız bir kadın kılığındadır. DÜNYA insanlığın...

Hayat, her sabah yeniden başlıyormuş gibi görünse de aslında dünün izlerini taşır. Sokaklar aynı sokaklardır belki ama yürüyenler değişir, düşünceler değişir, dertler ve umutlar yer değiştirir.Bu köşede zaman zaman gündemin tozunu alacağız, zaman zaman da o gündemin arasında kaybolan insanı arayacağız. Bazen yüksek sesle konuşacağız, bazen de sessizce düşünüp birlikte...

Modern zamanların gürültüsü içinde “sade” kelimesi neredeyse romantik bir özleme dönüştü. Daha az eşya, daha az söz, daha az telaş… Fakat bütün bu “az”ların içinde çoğu zaman daha çok kaygı saklı. Güney Koreli yazar Hwang Bo-Reum’un Sade Bir Hayat adlı eseri tam da bu gerilimin ortasında duruyor. Kitap, sadeleşmeyi bir...

                Bir ağacın yalnızlığını ve acısını kim anlayabilir ki…                 Nasıl hissediyor, nasıl yaşıyor…                 Hiçbir bilgi ve bilinen gerçek bir şey yok…                 Benim bildiğim ise, sadece insanlara destek oluyorlar…                 Yakacak, giyecek ve diğer canlılara besin olmaktan öte kendileri için bir şey yaptıkları yok!                 Hiçbir ağaç meyvesini...

Bir kadın tanıdım esmerdi, Bir gülüşü vardı, huzur eserdi   Bir kadın tanıdım esmerdi, Nice güzeller içinde En güzeldi Rüzgarda savruk saçları Kısık kısık gözleri vardı   Bir kadın tanıdım esmerdi, Biraz da kelebeklere benzerdi İçinde ki sevinçler…   Bir kadın tanıdım esmerdi, Onu dile getirmeye Kelimeler yetmezdi…   Emrah...

Halide Halid Araştırmacı yazar 8 Mart yaklaştığında şehirlerin çehresi değişir. Sokaklarda çiçekler satılır, sosyal medyada kadınlara yönelik güzel sözler paylaşılır, tebrik mesajları her yeri kaplar. Sanki dünya bir günlüğüne kadınlara olan sevgisini ve saygısını göstermeye çalışır. Çiçekler, tebrikler, güzel sözler… Herkes bugünü kadınlar için sevinçli bir bayram gibi sunar. Ancak...

İşte gidiyorsun;Artık hiç bir ışık,Hiç bir yol,Hiç bir sigara;Takılıp umudun peşine,Bir vuslata çıkamayacak.Kavuşmalara dair yazılan;Kalem ve silgilerin kavgasından galip çıkan,Hiç bir şiir anlamını bulamayacak..İşte gidiyorsun..Sırtında gururun,Sonbahar kahverengisi saçlarında,Takılı gizli süzmelerim.Sol yanımda saçlarının kokusu,ve tepeden tırnağa kadar biriktirdiğim,Ruhuma yük kalacak cümlelerim..İşte gidiyorsun…Sol yanımda,Kurşuni ağırlıkların.Sağ yanımda kan revan şiirlerim.Ardına düşürdüğüm,Çocuklar gibi yüreğim..Öyle...

Bir dünya istiyorum Baharı yorgun olmayan İnsanı dargın olmayan Dağlar talan edilmemiş *** Ormanı üzgün olmayan Bir dünya istiyorum Kırlar bayırlar yemyeşil Kuşlar daldan dala uçan *** Dereler çağlayıp coşan Bir dünya istiyorum Güneş aya kucak açmış Yıldızlar halaya durmuş *** Bahar yağmur ile coşmuş Toprak sevgiliye doymuş Bir dünya...

Atatürk’ün başarısı çağı değiştirecek olan büyük olayları ve değişimleri önceden görebilmesi, tahmin edebilmesiyle başlar. Küçük ayrıntılar değil büyük fotoğrafı yorumlayabilmesi onun gerçekten bin yılın tek devrimcisi olduğunun kanıtıdır. Dünya’da kadın erkek eşitliği konularında Atatürk tek önderdir. Tarihin hiçbir döneminde hiçbir lider kadın hakları konusunda Atatürk kadar uğraş vermemiştir. Türk Kadını...

​Çukurçayır derler canım köyüme, Hasretlik yükünü vurdum sırtıma. Maziden bir ses var her bir öğüme, Dalmışım hayatın sert fırtınasına. *** ​Kerpiçten evlerin dumanı tüter, Gözümde canlanır o eski günler. Bağında bahçende bülbüller öter, Gönül o demleri her daim özler. *** ​Harman yerimizde tozlar kalkardı, Bereket fışkırır, sular akardı. Anam tandır...

Lübbey’in kiremitleri ayaklar altında… Kanatlarıydı evlerin geçmiş günlerde İndikçe yalnızlıklar soğuk taş duvarlara Süzülen gözyaşları bıraktıkça izlerini ruhlara Kırıldıkça hayaller ufuklarda Dökülüverdi kiremitler de ayaklarımızın altına. *** Asil duruşuyla ne sırlar saklamıştı gök kubbeden Boşluğun limanı metruk evler Derin ve girift, soğuk yalnızlıklar Isıtıvermişti kırmızılıklarıyla. *** Lübbey’in kiremitleri şimdi Ayaklar altında, kırık dökük Tıpkı ben...