EDEBİYAT

Umut Meriç Berberoğlu İnsanlar bir şey beklerken daha dürüst oluyordu. Bekleme salonları bu yüzden tehlikeliydi. Kim olduğunuzu gizleyemezdiniz; en fazla üstünüze bir palto alırdınız. Ama paltolar gerçeği örterdi, saklamazdı. O gün odada altı sandalye vardı. Yedisi doluydu. Kimse bunu dile getirmedi. Fazlalıklar her zaman sessizce kabul edilirdi; itiraz edilirse çoğalırlar...

Her şey vaktinde güzeldir. İnsan da. Kıymet, gecikmeye tahammül etmez. Zamanında fark edilmeyen değer, sonradan anlam kazanmaz; yalnızca vicdanı oyalayan cümlelere dönüşür. Çünkü bazı gerçekler vardır, geç kalındığında iyileştirmez; sadece ağırlık bırakır. İnsan, hayattayken anlaşılmak ister. Alkış için değil; yok sayılmamak için. Görülmeyen emek çürür, duyulmayan söz içe çöker. Ve...

​Buz damlar,  Çatılar yorgun, kederli, Sokaklar ıssız, Savurur kederi kışın o eli. *** ​Hüzünler tutunur çıplak dallara, Umutlar hapsolmuş uzak yıllara. Kemanın yayında inleyen bir can, Dökülür notalar karlı yollara. *** ​Bakışlar donuktur, yürekler ayaz, Ne bir mektup gelir  Ne bir sıcak yaz. Yalnızlık sarınca eski evleri, *** Yorgun binaların...

Nurcan Balıbey                                                 Karanlık bir gece, karalar giyip çalıdan çitin dibine gizlendi. İçinde sakladığı yaralara bir yenisini ekleyecek ve bunu da kimselere diyemeyecekti.               Yıllar sonra komşu kapısının önünden geçerken Necbe* yanında oğlu Feyim’le* durdu komşusuna selam verip hatır sormak istedi.             “Urola  Habbeabu ?* diye seslendi.            ...

AŞK YAZARI MUSTAFA ÇİFCİ Her ürünün bir adı, bir numarası vardır. Her insanın bir adı gibi, Her malın bir barkod numarası var. Barkod numaraları o malın ya da ürünün hangi devlete, hangi firmaya ait olduğunu gösteriyor. Barkod, ürünlerin tanınmasını ve takibini kolaylaştırmak için kullanılan bir dizi çizgi ve sayılardan oluşan bir...

Dünya, henüz ilk insan ilk heceyi telaffuz etmeden önce de oradaydı. Rüzgâr esiyor, sular çağlıyor, toprak kendi devinimini sürdürüyordu. Ancak her şey, ona bir isim verdiğimiz an değişti. Varlığı bir kalıba döktüğümüz, ona sesle bir sınır çizdiğimiz o ilk andan beri, kelimelerle örülü bir evrende yaşıyoruz. Kelimeler sadece iletişim kurmaya...

Hamdiye Özer Okudan*Dün gece kar yağdı kentin üstüne..Sokaklar bembeyaz..Ellerim üşüdü, kalbim buz mu buz…Ayaz ki ayaz…Gece bir yandan..Kar bir yandan…Yine vuruyor özlemin, dayanılmaz…Attım kendimi gecenin ayazına…Bir leke gibi düştü sevdam…Geceni kar beyazına…Ne zordu dayanmak…Buz dağı yalnızlığına…*Bir kardan adam yaptım…Sabahın ilk aydınlığında…Kocaman yükselttim kapımın yakınında…En çok sevdiğim kömür karası gözlerini koydum…Baksın...

AŞK YAZARI MUSTAFA ÇİFCİ Kimi sevdaları yaşarken ölür insan! Yaşarken ölümü tarif edemez yasalar İnsanın içindeki boşluğu ölçemez cihazlar Kan tahlillerinde çıkmaz acının sonuçları Hastaneler tedavi edemez ruhun acısını Röntgenlerde görünmez bir kalbin sevgi boşluğu Görünenler ölçülür sadece; kan, idrar gibi Görünmeyenler hep görünmez kalır; özlem, hasret gibi Ne bir...

İçimde bir şey kırıldı… Yeni gördüm gerçekliğimi. İnsanları daha önce net görememiş olsam gerek ki yeni yeni anlıyorum sanırım. Çekilmek gerekmiş geri, bakmak gerek kimde ne kadarım diye… Kırgınlık da geçmez şimdi, öyle kızgınlığın saman alevi değil ki. İçinde yara açar, iz bırakır; bir daha kimseye güvenmezsin mesela kırıldıktan sonra....

Hale Aşkın Zaman, bir nehir gibi akıp gider. Bazen sessiz, bazen hırçın… Ama nehir, bir kez yatağından taşınca geri dönmez; geri dönse bile, aynı suyu taşımaz. Biz de öyle değil miyiz? Boş geçen saatler, telafisi olmayan bir akıntı gibi elimizden kayıp gider. İnsan, zamanın boş geçtiğini çoğu zaman fark etmez....

Mevlüt EŞGÜNOĞLU Göz yaşların olmuş ummanRahatlarsın ağla gönülDerdin artar zaman zamanIrmak gibi çağla gönül Beni sen anlarsın ancakKolunu aç eyle kucakKibriti çak yansın ocakŞu yaramı dağla gönül Sessiz durmasına bakmaMey olup yolunda akmaKendi hâline bırakmaNefsi Hakk’a bağla gönül Gayen olsun daim barışGüzellikte eyle yarışİşle aklı nakış nakışMuhabbeti sağla gönül İnsan...