EDEBİYAT

​Sararmış kâğıtlar, solmuş yazılar, Tozlu raflarda unutulmuş mektuplar. Okudukça içim derin sızılar, Tozlu raflarda unutulmuş mektuplar. *** ​Kenarı yanıklar hasreti söyler, Selâmı gönderir ağalar beyler. Şimdi o dostları bilmem ne eyler, Tozlu raflarda unutulmuş mektuplar. *** ​Mühürler vurulmuş, pulları düşmüş, Ayrılık acısı içe bölüşmüş. Nice sevdalılar orada gülmüş, Tozlu raflarda...

Ne bileyim işte affet ne olurEzberim bozuldu bilmem nedendirDilim hece tutmaz sevdam yas tutmazMaskem düştü yine ben buyum işteEbelendim bu baharda seninle Nesini anlatayım her şeyi özelEser geçer bir çırpıda nefesiRast gelmesin yürek sıcaklığınaİstem dışı vurur kendini duyguyaMisafir olursan gönül bağına Nazlı bir yelkenli sankiGizemi sarar bedeni mavi olur düşlerİmlam düşer şiire sevgiye aşkaMana çoğaldıkça coşar bu yürekNazlı nazlı...

UMUT MERİÇ BERBEROĞLU                  Cemal Bey, kronik bir yalnızlığın değil, adeta eşyanın tabiatıyla girdiği o sessiz mutabakatın esiriydi. Evindeki sessizlik, kapı aralığından süzülen bir misafir değil; mutfak masasına bağdaş kurmuş, Cemal Bey’in çayından fırt çeken arsız bir ev arkadaşıydı artık. Evi sarmalayan o...

​Kasım Kara ​Gelin canlar bugün el ele tutalım, Gönülden gönüle sevgi katalım. Kini ve nefreti geride atalım, Sevgiyle aşk ile atsın kalbimiz. ​Sivas’ın yolunda güller açtıkça, Çukurçayır köyü neşe saçtıkça, Kötülük dünyadan hepten kaçtıkça, Sevgiyle aşk ile atsın kalbimiz.

Ali Rıza Malkoç     İnsanlık tarihi boyunca; inanç ve akıl arasındaki ilişkiler, bireye ve topluma yansımaları tartışılmış ve yorumlanmıştır. Bu tartışmalar tarih ve coğrafyaya göre değişiklik göstermektedir. Bu yazı, inanç ile akıl arasındaki sınırların çatışması değil, denge üzerinden yeniden düşünülmesi gerektiği fikrini tartışmaktadır.   “İman, akıl kabına dolar.” sözünün hangi...

Behzat MANSUROĞLU Aşklar hayalden Gerçeğe giden rüzgar mı Kaç defa kapıyı çaldı Gitmekle kalmak Arasında bir yerde Ve uzanır boylu boyunca Gece uykularda Ayaklar gitmekle Kalmak arasında bir yerde  Yine seferi kaçıran zaman Kaçıncı baharı ıskaladı Tüm ömür kışa kaldı Kalmakla gitmek arasında  Bir yerde Yada hiç bir yerde Aşk...

İstanbul benim gizli aşkım.Adını içimde fısıldarım, yüksek sesle değil.Çünkü bazı sevgiler fısıltıyla yaşar,bağırınca mahvolur. İstanbul bana aşkı sessiz sessiz anlattı,benden başka kimse duymasın diye…Bir vapurun camına düşen buğuda, akşamüstü uzayan gölgelerde,kalabalığın içinden geçerken kalbime dokunan o tanıdık sessizlikte. İstanbul bana aşkın insana her zaman mutluluk vermediğini,çoğu zaman mutsuzlukla başbaşa bıraktığını...

​​Kıskançlık, insanın iç dünyasında sessizce büyüyen bir gölge gibidir. Çoğu zaman adını koyamadığımız, bir bakışın gecikmesinde veya başkasının sevincine eşlik edemeyişimizde beliren sinsi bir sızıdır. Bu duygu yalnızca başkasında olana göz dikmek değil, aslında kendimizde eksik bıraktığımız şeye duyduğumuz derin ve utangaç bir özlemdir. ​​Kıskançlık, insanın kendi içindeki karanlık odaya...

Gönlüm güzelden, güzelliklerden, iyilikten, iyiliklerden yana.Kaleme almak istediklerim, sevdiklerim, değer verdiklerim hep güzel ve iyi insanlar olsun isterim.Öyle insanlardan birisi de, Müjdat Gezen.On parmağında on marifet olan Müjdat Gezen; tiyatro ve sinema oyuncusu, yazar, şair, yönetmen, sanat eğitimcisi, kendi adına kurduğu ve yönettiği sanat okullarının yöneticisidir. 2007’den beri UNICEF Türkiye...

Yaşamın tek gerçek hediyesi ölümdür. Ardımdan gelmiyor kimse. Elimde demet demet çiçekler… Bakınıyorum etrafıma, kimse yok. Ayak seslerim bile bana ait değil artık, gölgem bile erken terk etmiş beni. Kimsesiz tüm güzel kokular, yağmursuz tüm bahçeler. Kapısı hiç çalınmamış evler gibi duruyor dünya, her şey yerli yerinde ama kimseye ait...

AŞK YAZARI MUSTAFA ÇİFCİ Yağmurlu bir gün gelmiştin bu kenteAkşamdı/ yol üstünde buluşmuş, bir cafede oturmuştukKısa saçların vardı omuzlarına dağılanGözlerinde tatlı bir içtenlikKonuştukca açılıyor, kendimizi birbirimizde buluyordukMevsim kara kış olsadaTutunca ellerinden kalbim kocaman ağustosMaskeli sevdalardan kaçarken buluşmuş,Yürek sesimizi birleştirmiş gibi mutluydukFırtına uzaklara götürmüştü düşlerimiDostluğun en saf, en doğal halini paylaşıyordukVe...