“Günahını bana bırak / Sevabın senin olsun …”
Demiştin ya, ayrılırken o şarkında
Ben o cümlenin içinde
Yaşamaya razıyım hâlâ.
Sen, göğe yazılmış bir dua gibi,
Ben yere düşen amin…
Seninle başlar içimdeki her iyilik,
Sensiz, yarım kalır bütün benliğim.
Sevabın senin olsun;
Gülüşünle çoğalsın, çoğaldıkça artsın…
Ben razıyım,
Gözlerinin değdiği her şeyin
Tüm karanlığını üstlenmeye…
Günahını bana bırak;
Geceyi ben taşırım omuzlarımda,
Sen sabahım ol yeter.
Bir tek senin yüzün ağarsın diye
İçimdeki gün batımını saymadım bile…
Senin adın geçince
Kalbim susmayı öğreniyor şimdi,
Çünkü bazı sevgiler konuşulmaz,
Sadece yüklenilir zikirle…
Ve ben seni
Bir ömür boyu zikretmeye gönüllüyüm.
Günahını bana bırak/ Sevabın senin olsun,
Ama bil ki, ey sevgili,
Bu paylaşımda en büyük pay
Yine sana düşüyor:
Ben seni sevdikçe
Bütün günahlarım bile
Adını her anışımda
Dudaklarım affa yaklaşıyor.
Ve ben artık
Sadece sesinde arıyorum Cenneti.
Ahmet SEMERCİ
