GÜLMEZ SENSİZ VİRANE GÖNÜL

Birbirinden apayrı hikâyeleri olan ama doğduğundan beri fark etmeden birbirini arayan 5 gencin telefon ekranlarında birdenbire bir geri sayım başlar. Ve kendilerini bedenen hiç bilmedikleri ama hep zihinlerinde yaşattıkları yerde bulurlar, geçmişte… Kendini olduğu dünyaya ait hissetmediği için yapabileceklerinin farkında olmayan 5 genç, bir Gölge ve de kurtarılmayı bekleyen bir...

10 Kasım 1978 yılın’da Ankara’da doğdum. 2 yaşında iken kabakulak geçirdim. Bunun sonucunda İşitmemi kaybettim. 1982 yılında Ahmet Vefik Paşa Anaokuluna, 1985 yılında ilkokuluna başladım. 1986 yılında Özel Büyük Kolej’de öğretmen olan annemin okulunda 2. Sınıfta devam ettim. 1990 yılında 5. Sınıfta iken Milliyet gazetesi’nin açtığı (Sevgili Öğretmenim) konulu ilkokullar...

Kilit vurulmuş içimdeki cengâvere; Yana yakıla boyandığım çığlıklarda… Görünmeyen bir yalnızlık bu, Hayat zemherisinde… “Vira bismillah” diye kırmak isterim rotamı; Özgürlüğün geniş kanatlarına, Mavi deniz rıhtımında… Bir dert emperyalizmi; Tutsak eylemiş beni. Ayak tutmaz! El tutmaz! Nefes desen cihazsız solumaz! (Bu şiirin tamamı “Koyu Zaman Seferisi” adlı kitabımda yer almaktadır)...

https://www.youtube.com/watch?v=Bmg4QDYjJXw

Aylar yıllar geçti hiç aramadın Söyle gülüm söyle ne yaptım sana Degdim mi ben yoksa gül hatırına Söyle gülüm söyle ne yaptım sana * Hayatımı baştan başa taradım Benliğimi ben hep sende aradım Ben beni ararken, ben den ıradım Söyle gülüm söyle ne yaptım sana * Gelme dedin o yüzdendir...

Çocukluk yıllarımdı. İlkokulu köyde okudum. Resim dersindeyim. Semiha Öğretmenimiz derste ödev verdi. -Çocuklar bugün ödeviniz bir ağaç çizmek, hadi başlayın. Sınıfta olan bütün öğrenciler ellerine boya kalemlerini aldı. Renkli kalemlerin sesleri ve öğrencilerin coşkusu etrafta tatlı bir telaş oluşturuyordu. Her bir öğrenci hayal gücünden doğan rengârenk ağaçlar, minik parmaklarından resim...