GECEYE SAKLANAN HÜZÜN

Ay aydınken,

Belli belirsiz bir vapur geçiyordu

Boğazın mavi sularında.

Ve kımıl kımılken yakamozlar

Rahat bırakmıyordu kendini zihnindeki Düşler.

Derin derin iç geçirip

Kırgınlığını

Kızgınlığını

Pişmanlığını

Aldanmışlığını

İçini yakan sırrı anlatmak dertleşmek için

Martı aradı gözleri gecenin bir saatinde.

Söylemez kimseye kimsenin sırrını

Çünkü gizdir martı

O yüzden çığlık çığlığadır her daim

O yüzden vurur kanatlarını kanatırcasına dalgalara.

Bulamazken martıyı gecenin o saatinde

İçini yakan ateşten,

Güneş görmüş kar gibi eridi gecenin bir vaktinde.

Suya,

Karanlığa

Uzakta geçen vapura

Yakamoza anlattı sırrını kimse duymadan.

Bir gece vakti kumsalda

Gizleriyle Düşlerine sığınıp

Gözlerinin mavisini kıskanan

Denize gülümsedi Zöhre yıldızı güzelliğiyle.

Erol erbaş