Şiirlerimizin aslında tek tek ele alınıp sohbete konu edilmeleri gerek. Şiir sohbetleri şiirlerimize, şairlerilimize çok şey kazandırır. Ayrıca benim şahsi görüşüm şöyle. Şiir Akşamlarında ilk on dakikanın, Türk Edebiyat tarihinde isim yapmış hala da yapmakta olan üstatlarımızın şiir analiz ve yorumlamalarını yazdıkları kitaplardan pasajlar okuyarak şiir okumalarına başlamalıyız. Yoksa kürsüye...
Gel otur karşıma cevap ver FelekNeden hep gözümü yaş eyledin senBir güzel gün için didindim durdumEmeklerimi hep boş eyledin sen Tek bir gün düşmedin benim yakamdanGüzel bir iş yapsam bozdun arkamdanGöz açtırmıyorsun kardan borandanGüneşli günümü kış eyledin sen Verdiğin sözlerin tamamı yalanGeçen her yeni gün ömrümde talanBir gençliğim vardı elimde...
Akıllı geçinip görünürken safHer sözü fauldür, hareketi KafBölgesel siyasi, düşünsel tarafTutan utanmazsa, kim utanacak? Adım adım takip edip peşiniKolaycacık görmek için işiniMenfaati için meslektaşınıSatan utanmasa, kim utanacak? Gördü giye, rezalete güleneEngel diye, entrikaya, yalanaİfşa ettin diye, dürüst olanaÇatan utanmazsa, kim utanacak? İnsanlık mı yüce, yoksa paramıDert bir değil, aman deşme...
Gitmeliyim Ömrümün kaçan zamanını yakalamak için bir yerlerde Körleyip şu ipe sapa gelmeyen kalbimi bir süreliğine Gitmeliyim Hiç kimselerin tanımadığı, bilmediğim uzak bir şehire. Tek celsede boşayıp dünyayı Kendi halinde , boşvermişliğin kuş tüyü hafifliğiyle Gitmeliyim Yok sayın beni Unutu verin suretimi Bırakın da kendime ettiğim eziyetlerle yüzleşeyim Bırakın da...
Sevmez öyle boş durmayı, Her soruna çözüm aramayı Bilmez o imkansızı, Kadının Gücü, çözer her sıkıntıyı. Çocuğu, eşi, işi, evi Kolay sanır erkek milleti, Bir işte zor bulunan, Hafife alır kadın milletini. Merhamet, sadakat desen var, Yuvada vardır en büyük çabalar, Düzen, plan onda var, Alma hafife kadını...