BAKAR

Bendim gecelerin uykusuzluğuna direnenKaldırım taşları oldu yastığımSeni görmek için katlandım ayazlaraPencerenin önündeki karartı bendimGaipten duyduğun seslerKabul edemediğin sevgiliBendim beynine giren benHiç farkında olmadın mı Seni bekledim sokak başlarındaBir umutla dolandım caddeleriDoğrusu kıskandım sevgilileriKenet kenetti elleriIşıl ışıldı gözleriDopdoluydu yürekleriSen kıskanmadın mı Kıskanarak onlara baktığım bir andaSeni gördüm birden bire karşımdaEzildi yüreğim...

İnsanlıkta yeri olmasa öfkelerinKişileri tutsak etmese çıkarYazmasana yazgısını, kindar elVermese sapık arzulara ödünKucak açmasa tokalaşmasaKoklaşmasa sarılmasa sarım sarımKişisel menfaatlere.İnsanlar saygı ile tokalaşırdı İyi niyetleri, hançerlemese ihtirasHüsnüniyet güzele koşmasını bilseÇiçek çiçek donansa insan sevgisiAcımak, yer etse yüreklereAcınmak sökülse yüreklerdenUmut fidanı dikilse çaresiz bahçelere.Sevgi tarlasında boy atsa seviÖzlem yolu bir ömrü almasaArzu...

/Zeki FİDAN-Ali Rıza Navruz/ ….. Zeki FİDAN: Bu dönemde eline kalemi alan -şiir adına- edebi değeri olmayan bir şeyler yazıyor. bu hususta neler düşünüyorsunuz? Ali Rıza Navruz : Öyle olduğunu düşünmekte haklısınız galiba… Günümüzde okumaktan çok yazma hevesinde olunuyor nedense. Şiir için gerekli donanım ve altyapı olmayınca da, bazı kaygılardan...

Vedat FİDANBOY Şiir sanatının doğuşundan beri “Şiir Nedir” sorusuna yanıt arana gelmiştir. Eskiden olduğu gibi bugünde ortaya çıkan her şair, bu soruya kendince bir yanıt bulmakta, bu yanıtı okurlarıyla paylaşmaktadır. Hiç kuşku yok ki, bundan sonra doğacak şairler de, bu zincire yeni yeni “yanıt” halkaları ekleyecek onları o günün okurlarıyla...

ALPARSLAN – 2 Fikir girmez ki beyine Sen kendini yırt Alparslan Okumak bunun neyine Adam olmaz tırt Alparslan Taksit taksit mi ödersin Bakalım sen de ne dersin Al götür dağda güdersin Bu var ya tam hırt Alparslan Alparslan bak daha yeni Bilen biliyor mu beni Kim anlar kim dinler seni...

Bu topraklar yalnızca tarih yazmadı; gönül yazdı, nefes yazdı, kader yazdı.Bizim sözümüz sazda büyüdü; türkülerde yoğruldu, dağlarda yankılandı, obadan şehre, dergâhtan ocağa yayıldı.Anadolu’nun söz erenleri, kelimeyi kandil gibi taşıyan, gönlün sesini halkın diline indiren ulu nefeslerdir. Sarayların kaleminden önce obaların yüreğinde doğmuştur bizim edebiyatımız.Söz, yüreği olanın elindeydi; saz, derdi olanın...