Bazı insanlar vardır, aradan yıllar geçse de unutulmaz. Bazı yüzler vardır, ekranda göründüğü anda insanın yüzünde kendiliğinden bir tebessüm belirir. Bazı sanatçılar vardır ki yalnızca rol yapmaz, bir toplumun hafızasına, çocukluğuna, gençliğine ve yüreğine dokunur.
İşte Kemal Sunal, tam da böyle bir sanatçıydı.
O, yalnızca güldüren bir oyuncu değildi. Anadolu insanının saflığını, garibanın çaresizliğini, emekçinin mücadelesini, haksızlık karşısında ezilenlerin sessiz çığlığını beyaz perdeye taşıyan büyük bir ustaydı.
Şaban karakteriyle güldürdü, İnek Şaban’la sevindirdi, Kibar Feyzo’yla düşündürdü, Kapıcılar Kralı’yla hayatın gerçeklerini yüzümüze vurdu. Her filminde başka bir hikâye anlattı ama aslında hep aynı şeyi yaptı: İnsanları kendileriyle yüzleştirdi.
Onun filmlerinde kahkaha vardı ama o kahkahanın ardında çoğu zaman derin bir toplumsal gerçek yatıyordu. Bazen bir köylünün çaresizliği, bazen bir işçinin hakkını arayışı, bazen de küçük insanların büyük adaletsizlikler karşısındaki mücadelesi…
Kemal Sunal, mizahı sadece eğlence olarak görmedi. Güldürürken düşündürdü, düşündürürken insanın vicdanına seslendi.
Bugün dönüp baktığımızda, onun filmlerinin hâlâ milyonlarca insan tarafından izlenmesinin bir tesadüf olmadığını görüyoruz. Çünkü gerçek sanatın takvimi yoktur. Gerçek sanatçı, yaşadığı dönemin sınırlarını aşar ve gelecek kuşakların da gönlünde yaşamaya devam eder.
Belki artık aramızda değil ama bir televizyon ekranında ansızın karşımıza çıktığında yine gülüyoruz. Yine aynı heyecanla izliyoruz. Yine o tanıdık kahkahaya eşlik ediyoruz.
İşte sanatçılık biraz da budur. Fiziken aramızdan ayrılsanız bile insanların hayatından hiç çıkmamaktır.
Bugün Kemal Sunal’ı anarken yalnızca geçmişin güzel hatıralarını yâd etmiyoruz. Aynı zamanda onun temsil ettiği samimiyeti, dürüstlüğü, halktan yana olmayı ve insan sevgisini de hatırlıyoruz.
Belki de en büyük başarısı, milyonlarca insanın hayatına dokunup onlara ortak bir gülümseme bırakabilmesiydi.
Takvimler 11 Kasım’ı gösterirken, Türk sinemasının bu eşsiz ustasını sevgiyle, saygıyla ve minnetle anıyoruz.
İyi ki doğdun Kemal Sunal!
İyi ki geçtin bu dünyadan, iyi ki filmlerinle evlerimize konuk oldun. İyi ki çocukluğumuzda, gençliğimizde ve bugün hâlâ yüzümüzü güldürüyorsun.
Senin bıraktığın kahkaha mirası, hiçbir zaman eskimeyecek.
Çünkü bazı insanlar yaşarken sanatçı olur, öldükten sonra efsaneye dönüşür.
Ve bazı gülüşler vardır ki aradan kaç yıl geçerse geçsin, hiç susmaz…
Büyük Usta Kemal Sunal, saygıyla, özlemle ve bitmeyen bir sevgiyle…
Umut UÇAR
