MEHMET SEBİH ALTUN
…
Belki bu sorunun cevabı çok basit:
Hiç kimse.
Ne zengin olan…
Ne güçlü olan…
Ne makam sahibi…
Ne genç…
Ne yaşlı…
Ne akıllı…
Ne bilgili…
Hiç kimse yarının sahibi değildir.
Yarının yalnızca misafiriyiz.
Belki davetliyiz.
Belki değiliz.
Bunu bilmiyoruz.
Ama bugün sofradayız.
Bugün nefes alıyoruz.
Bugün sevebiliyoruz.
Bugün konuşabiliyoruz.
Bugün bir insanın elini tutabiliyoruz.
Bugün bir gönül alabiliyoruz.
Bugün bir çocuğun yüzünü güldürebiliyoruz.
Bugün bir dostumuzu arayabiliyoruz.
Bugün bir yanlıştan dönebiliyoruz.
Bugün yeni bir başlangıç yapabiliyoruz.
Öyleyse yarının sahibi olmaya çalışmak yerine bugünün hakkını vermek belki de insanın yapabileceği en doğru şeydir.
Çünkü yarın geldiğinde, onu da bugün olarak yaşayacağız.
Ve bir gün, bugün de geçmiş olacak.
