MEHMET SEBİH ALTUN
…
Çocukluğumuzun fotoğraflarına bakarken bunu daha iyi anlarız.
Bir zamanlar bizim için bütün dünya olan insanlar vardır o fotoğraflarda.
Bazıları artık yoktur.
Bazıları uzaklardadır.
Bazıları değişmiştir.
Bazıları hayatımızdan çıkmıştır.
Ama fotoğraf aynı kalmıştır.
Gülümseyen yüzler…
Bir masa…
Bir sokak…
Bir ev…
Bir bayram…
Bir yaz günü…
O fotoğrafa bakarken insanın içinden tuhaf bir cümle geçer:
“Meğer o günler ne kadar kıymetliymiş.”
Oysa o günlerde bunu bilmiyorduk.
Çünkü insan yaşarken zamanın değerini tam olarak anlayamıyor.
Zaman geçtikçe anlıyor.
Belki de hayatın bize öğrettiği en büyük derslerden biri şu:
Kıymetini sonradan anlayacağımız şeyleri bugün fark etmeyi öğrenmeliyiz.
Çünkü bazı şeylerin telafisi yoktur.
Bazı insanlar ikinci kez gelmez.
Bazı sözler geri alınamaz.
Bazı kapılar yeniden açılmaz.
Bazı yıllar geri dönmez.
