NARMANLI AŞIK SÜMMANİ Ali Rıza Navruz … Her Şubat ayının 5. günü, sözlü kültürümüzün temsilcilerinden biri olan Aşık Sümmani’nin ölüm günü oluyor. Bir asırdan fazla da olsa bu dünyadan göçeli, unutturmamak adına bu yazıma konu ettim onu. “Rahmetullahi Aleyh!” Sümmani’nin lügat anlamını hemen burada vermek istiyorum. Sümmani; sonuncu, sona ait...
Ali Rıza Navruz ^^ Kırılan dalın türküsünü yazmanın zorluğunu sizlere anlatmak için söz bulamazdım bir zamanlar. Bu türkünün adı şiirdi… Yazarının adı da şair! Derdim ki: Şair olunmaz be agaaaam, düşmeden şu yüreğe onca oruçsuz ateş! Nasıl bir laftır bu, dediğinizi duyuyorum sanki şu an… Bu da böyle bir laf...
Son söz Tuncay Aytaç …. Son sözü söylemeden gider insan. Kendi devinimlerinde hayata tutunmanın çabasında. Sonra dehlizlerde yol almaya başlar, küçük bir nokta olur kılavuzu. Duyup da konuşamaz, bir el çekimi mesafededir ölüm. Açmıştır toprak kucağını, ana rahmine düşer gibi düşer bir avuç toprakla eş. Her şey son değildir, bir...
Unutma diyordu, gün görmüş Koca ninem. Mart ayının biri ila Aprıl ayının beşi arası (tabiatın) toprağın yep yeni bir güne uyanışıdır. Çalışmaya müsait bulduğun her an için, ahırında hazır tut atını, öküzünü. Fırasıtını yakaladın mı derhal işine koyul. İhmale gelmez toprağın tavı. Oyalanır, “aman…boş ver ne zaman olursa yaparım” der...
Sırtında tulumun, elinde mikron Gözün, binde bir’lik işlerde usta. Titiz olmak gerek diyorsun ya hep Yiv, set hatvesinde; dişlerde usta. Kabulüm, emektir üretken gücün Ürüne dönüşür terle, sevincin Özgürlüğü kavramışsa bilincin Emperyal de kim oluyor, be usta? Bakma, öylesine kirlendiğine sende, yıkanınca temizlenirsin Sıfatımız olmuş püripak amma! Ya ruhu, ne...