Sevgi

​Kasım Kara

​Gaz lambası yanar, is yapar camı,

Eski radyo çalar, dağıtır gamı.

Siler süpürürüz kederi, tamı,

Gönül soframızda sevgi nefestir.

​Pınardan doldurduk buz gibi suyu,

Kırlangıçlar yapar saçakta yuva.

Unuttuk şehirde olan o huyu,

Huzurla kaplanır bizim bu ova.

​Komşu komşusuna hürmetle bakar,

Kerpiç duvarlarda anılar saklı.

Çukurçayır yolu kalplere akar,

Buranın tadı bir, başkadır aklı.

​Kalbim der ki; bitmez burda bu çile,

Lakin sevgi gelir her zaman dile.

Gurbet elde kalsak, yansak da bile,

Köyümüzün aşkı bizde nefestir.